Modlitwy dzienne w intencjach błagalnych i dziękczynnych

Modlitwy poranne

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Modlitwa o dobry dzień

Boże, dziękuję Ci za szczęśliwą noc, za to, że znowu obudziłem się do życia. Błogosław mi i pomóż, żeby to był dobry dzień. Proszę Cię, Boże, który jesteś Miłością, bym był podobny do Ciebie. Bym był dobry dzisiaj i zawsze. Bym był dobry zwłaszcza dla wszystkich w domu i w pracy. Strzeż mnie, żebym komuś krzywdy nie zrobił. Daj, żeby życie moje było radością dla mnie i dla wszystkich, z którymi mam kontakt przez cały dzień aż do wieczora. Amen.

Poranny akt ofiarowania się Bogu

Uwielbiam Cię, o mój Boże, i kocham Cię z całego serca. Dziękuję Ci, żeś mnie stworzył, chrześcijaninem uczynił i tej nocy zachować raczył. Ofiaruję Ci swoje dzisiejsze uczynki. Spraw, aby wszystkie odbyły się według Twej woli i ku większej chwale Twojej. Zachowaj mnie od grzechu i od wszelkiego złego. Łaska Twoja niech będzie zawsze ze mną i z moimi najbliższymi. Amen.

Wezwanie do naszego Pana Jezusa Chrystusa

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Intencja modlitwy

Jezu, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Obrazie Ojca, zmiłuj się nade mną.
Jezu, odwieczna Mądrości, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Odblasku wiecznego światła, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Słowo życia, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Synu Maryi Panny, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Boże i człowiecze, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Najwyższy Kapłanie, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Zwiastunie królestwa Bożego, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Drogo, Prawdo i Życie, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Chlebie życia, zmiłuj się nade mną.
Jezu, prawdziwy Krzewie winny, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Bracie ubogich, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Przyjacielu grzeszników, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Lekarzu ciała i duszy, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Wybawienie uciśnionych, zmiłuj się nade mną.
Jezu, Pocieszycielu opuszczonych, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który na ten świat przyszedłeś, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który wyzwalałeś dręczonych przez diabła, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który zawisłeś na krzyżu, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który za nas śmierć przyjąłeś, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który spoczywałeś w grobie, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który zstąpiłeś do otchłani, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który powstałeś z martwych, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który do nieba wstąpiłeś, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który zesłałeś Ducha Świętego na Apostołów, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który zasiadasz po prawicy Ojca, zmiłuj się nade mną.
Jezu, który przyjdziesz sądzić żywych i umarłych, zmiłuj się nade mną.

b.

Przez Twoje Wcielenie, wybaw mnie, Panie.
Przez Twoje Narodzenie, wybaw mnie, Panie.
Przez chrzest i post Twój święty, wybaw mnie, Panie.
Przez Krzyż i Mękę Twoją, wybaw mnie, Panie.
Przez Twoją Śmierć i pogrzebanie, wybaw mnie, Panie.
Przez Twoje święte Zmartwychwstanie, wybaw mnie, Panie.
Przez Twoje chwalebne Wniebowstąpienie, wybaw mnie, Panie.
Przez Zesłanie Ducha Świętego, wybaw mnie, Panie.
Przez Twoje przyjście w chwale, wybaw mnie, Panie.

c.

(Kiedy w wezwaniach jest wzmianka o Krzyżu †, można się przeżegnać)

Chryste Zbawicielu, który uratowałeś Piotra na morzu, wybaw mnie mocą Krzyża † i zmiłuj się nade mną. Przez znak Krzyża † świętego wybaw nas, Boże nasz, od naszych nieprzyjaciół. Przez Twój Krzyż † zbaw nas, Chryste Odkupicielu, który umierając, pokonałeś naszą śmierć, a powstając z martwych, przywróciłeś nam życie. Twój Krzyż † wielbimy, o Panie, wspominamy Twoją chwalebną Mękę. Zmiłuj się nam nami, któryś za nas cierpiał rany. Uwielbiamy Cię, Chryste, i błogosławimy Tobie, bo przez swój Krzyż † świat odkupiłeś.  Wielbimy Krzyż † Twój, Panie Jezu, wysławiamy Twoje święte Zmartwychwstanie,  bo przez drzewo Krzyża †  przyszła radość dla całego świata.

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Prośby o uświęcenie dnia naszej pracy

Daj nam, Panie, by ten dzień był radosny, spokojny, bez grzechu, abyśmy dożyli wieczora i mogli Cię błogosławić z weselem w czystości serca. Niech blask Twego światła zajaśnieje nad nami i kieruje pracą naszych rąk. Wspomagaj łaskawie wszystkich, którzy powierzyli się naszym modlitwom, i napełnij wszelkimi dobrami ich dusze i ciała. Zajęcia nasze, prosimy Cię, Panie, natchnieniem uprzedzaj, pomocą wspieraj, aby wszelka nasza praca od Ciebie się zaczynała i z Tobą kończyła. Boże mój, naucz mnie dobrze korzystać z czasu, który mi wyznaczyłeś, abym nic z niego nie tracił. Naucz mnie przewidywać bez udręki, wyciągać korzyści z popełnionych błędów, bez pogrążania się w ich rozpamiętywaniu. Naucz mnie łączyć pośpiech z rozwagą i statecznością, pogodę z dobrymi porywami, a zapał ze spokojem. Przyjdź mi z pomocą, gdy rozpoczynam dzień, bo jestem człowiekiem słabym. Czuwaj nade mną, nad moim skupieniem, gdy pracuję, i sam dopełnij niedoskonałości w moich dziełach. Bądź ze mną zawsze – w pracy i odpoczynku, w radości i smutku, w powodzeniu i niepowodzeniu. Tobie oddaję siebie i cały mój dzień, i całą moją noc. Zawsze należymy do siebie – Ty mój, a ja Twój, mój Stwórco i mój Zbawicielu! Amen.

Charyzmat - Modlitwa O Uwolnienie

W imię Jezusa Chrystusa † nakazuję złym duchom, aby odeszły z mojego domu i od mojej rodziny i poszły do piekła na zawsze, aby nie szkodziły, nie zniewalały i nie dręczyły nikogo; by w sercu moim nastało Królestwo Jezusa Chrystusa i Niepokalanej Maryi. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i Wszyscy Święci. Amen. †

W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, Amen. †

Modlitwy południowe

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Anioł Pański

Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi.
I poczęła z Ducha Świętego.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Oto ja służebnica Pańska.
Niech mi się stanie według słowa Twego.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

A Słowo ciałem się stało.
I zamieszkało między nami.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen

 

3x	Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i  zawsze, i  na wieki wieków. Amen.

Modlitwa za naszych wiernych zmarłych

 

3x	Wieczny odpoczynek racz im (jemu, jej) dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im (jemu, jej) świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen.

Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko.
Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Prosimy Cię, Panie, wlej w nasze serca swoją łaskę, abyśmy, poznawszy za Zwiastowaniem Anielskim wcielenie Chrystusa Syna Twojego, przez Jego mękę i krzyż zostali doprowadzeni do chwały zmartwychwstania. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Niech nam błogosławi i sprzyja z Synem Swoim, Panna Maryja. Amen.

Antyfona ku czci Najświętszej Maryi Panny

Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj! Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy; do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!

Módl się za nami święta Boża Rodzicielko.

Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych

Módlmy się. Boże, ucieczko nasza i mocy, wejrzyj łaskawie na lud Twój do Ciebie wołający i za przyczyną chwalebnej i niepokalanej Dziewicy i Matki Bożej Maryi, ze świętym jej Oblubieńcem Józefem, ze świętymi Apostołami Twoimi Piotrem i Pawłem, oraz wszystkimi Świętymi, wysłuchaj miłościwie i łaskawie prośby nasze, które za nawrócenie grzeszników, za wolność i wywyższenie świętej Matki Kościoła naszego do Ciebie zanosimy. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny

Kyrie, eleison. Christe, eleison. Kyrie, eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.
Święta Boża Rodzicielko, módl się za nami.
Święta Panno nad pannami, módl się za nami.

Matko Chrystusowa, módl się za nami.
Matko Kościoła, módl się za nami.
Matko miłosierdzia, módl się za nami.

Matko łaski Bożej, módl się za nami.
Matko nadziei, módl się za nami.
Matko nieskalana, módl się za nami.
Matko najczystsza, módl się za nami.
Matko dziewicza, módl się za nami.
Matko nienaruszona, módl się za nami.
Matko najmilsza, módl się za nami.
Matko przedziwna, módl się za nami.
Matko dobrej rady, módl się za nami.
Matko Stworzyciela, módl się za nami.
Matko Zbawiciela, módl się za nami.

Panno roztropna, módl się za nami.
Panno czcigodna, módl się za nami.
Panno wsławiona, módl się za nami.
Panno można, módl się za nami.
Panno łaskawa, módl się za nami.
Panno wierna, módl się za nami.

Zwierciadło sprawiedliwości, módl się za nami.
Stolico mądrości, módl się za nami.
Przyczyno naszej radości, módl się za nami.
Przybytku Ducha Świętego, módl się za nami.

Przybytku chwalebny, módl się za nami.
Przybytku sławny pobożności, módl się za nami.
Różo duchowna, módl się za nami.
Wieżo Dawidowa, módl się za nami.
Wieżo z kości słoniowej, módl się za nami.
Domie złoty, módl się za nami.
Arko przymierza, módl się za nami.
Bramo niebieska, módl się za nami.
Gwiazdo zaranna, módl się za nami.
Uzdrowienie chorych, módl się za nami.
Ucieczko grzesznych, módl się za nami.
Pomocy migrantów, módl się za nami.
Pocieszycielko strapionych, módl się za nami.
Wspomożenie wiernych, módl się za nami.
Królowo Aniołów, módl się za nami.
Królowo Patriarchów, módl się za nami.
Królowo Proroków, módl się za nami.
Królowo Apostołów, módl się za nami.
Królowo Męczenników, módl się za nami.
Królowo Wyznawców, módl się za nami.
Królowo Dziewic, módl się za nami.
Królowo wszystkich Świętych, módl się za nami.
Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta, módl się za nami.
Królowo wniebowzięta, módl się za nami.
Królowo różańca świętego, módl się za nami.
Królowo rodziny, módl się za nami.

Królowo pokoju, módl się za nami.
Królowo Polski, módl się za nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko.
Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się

Panie, nasz Boże, daj nam, sługom swoim, cieszyć się trwałym zdrowiem duszy i ciała, † i za wstawiennictwem Najświętszej Maryi, zawsze Dziewicy, * uwolnij nas od doczesnych utrapień i obdarz wieczną radością. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Antyfona

Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas oddawaj.

Modlitwa św. Bernarda
Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko, biegnę, do Ciebie, przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen

Akt osobistego oddania Matce Bożej

Matko Boża, Niepokalana Maryjo. Tobie poświęcam ciało i duszę moją, wszystkie modlitwy i prace, radości i cierpienia, wszystko czym jestem i co posiadam. Ochotnym sercem oddaję się Tobie w niewolę miłości. Pozostawiam Ci zupełną swobodę posługiwania się mną dla zbawienia ludzi i ku pomocy Kościołowi świętemu, którego jesteś Matką. Chcę odtąd wszystko czynić z Tobą, przez Ciebie i dla Ciebie. Wiem, że własnymi siłami niczego nie dokonam. Ty zaś wszystko możesz, co jest wolą Twojego Syna i zawsze zwyciężasz. Spraw więc, Wspomożycielko wiernych, by moja rodzina, parafia i cała Ojczyzna były rzeczywistym Królestwem Twego Syna i Twoim. Amen.

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Charyzmat - Modlitwa O Uwolnienie

W imię Jezusa Chrystusa † nakazuję złym duchom, aby odeszły z mojego domu i od mojej rodziny i poszły do piekła na zawsze, aby nie szkodziły, nie zniewalały i nie dręczyły nikogo; by w sercu moim nastało Królestwo Jezusa Chrystusa i Niepokalanej Maryi. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i Wszyscy Święci. Amen. †

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Godzina Miłosierdzia Bożego - 15:00

Modlę się dla uczczenia Trójcy Przenajświętszej, o pomoc z nieba i odsunięcie od nas wszelkich nieszczęść związanych z różnymi chorobami, epidemiami i innymi zjawiskami atmosferycznymi.

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

 

3x	Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.

Koronka do Bożego Miłosierdzia

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.  † 

Jezu ufam Tobie, Jezu ufam Tobie, Jezu ufam Tobie

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.

Część pierwsza

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
10x	Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Część druga

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
10x	Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Część trzecia

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
10x	Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Część czwarta

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
10x	Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Część piąta

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
10x	Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Zakończenie

 

3x	Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.

 

3x	O Krwi i Wodo, któraś wypłynęła z Najświętszego Serca Jezusowego jako zdrój Miłosierdzia dla nas – ufam Tobie.

 

Jezu ufam Tobie, Jezu ufam Tobie, Jezu ufam Tobie

Maryjo Matko Miłosierdzia - módl się za nami

Święty Józefie - módl się za nami

Święty Janie Pawle II - módl się za nami

Święta siostro Faustyno - módl się za nami

Święty bracie Albercie - módl się za nami

Święty Kazimierzu Królewiczu - módl się za nami

Święty Judo Tadeuszu - módl się za nami

Święta Tereso od Dzieciątka Jezus - módl się za nami

Błogosławiony księże Michale Sopoćko - módl się za nami

Błogosławiony kardynale Stefanie Wyszyński - módl się za nami

Błogosławiona matko Elżbieto Różo Czacka - módl się za nami.

O Boże Wiekuisty, w którym miłosierdzie jest niezgłębione, a litości skarb jest nieprzebrany, wejrzyj na nas łaskawie i pomnóż w nas miłosierdzie swoje, abyśmy w chwilach ciężkich nie rozpaczali ani upadli na duchu, ale z wielką ufnością poddali się woli Twojej świętej, która jest miłością i miłosierdziem samym. Amen.

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Egzorcyzm

Modlitwa do Świętego Michała Archanioła wg papieża Leona XIII. (13.X 1884 r. Rzym)

Święty Michale Archaniele, broń nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg poskromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, Mocą Bożą strąć do piekła. Amen. † 

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.  † 

Modlitwy wieczorne

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Wieczorny akt ofiarowania się Bogu

Uwielbiam Cię, o mój Boże, i kocham Cię z całego serca. Dziękuję Ci, żeś mnie stworzył, chrześcijaninem uczynił i w tym zachować raczył. Odpuść mi wszystkie grzechy przeze mnie dzisiaj popełnione, a jeśli uczyniłem coś dobrego, racz to przyjąć. Strzeż mnie tej nocy i zachowaj od niebezpieczeństw. Łaska Twoja niech będzie zawsze ze mną i z moimi najbliższymi. Amen.

Panie, pozostań z nami

Dzień się przechylił, już wieczór zapada. Pozostań z nami i z Twoim świętym Kościołem. Pozostań z nami pod wieczór dnia, pod wieczór naszego życia, pod wieczór świata. Pozostań z nami z Twoją łaską i dobrocią, z Twoim świętym słowem i sakramentami, z Twoją dla nas pociechą i błogosławieństwem. Pozostań z nami, gdy na nas nadchodzi noc zmartwień i pokus, noc ubóstwa i biedy, noc samotności i opuszczenia, noc choroby i cierpień, noc gorzkiej śmierci. Pozostań z nami i z osobami nam bardzo drogimi, z naszymi siostrami i braćmi, z małymi i dorosłymi, z tymi, co blisko i od nas daleko, ze zdrowymi i chorymi, z tymi, co się radują i co się smucą, z wszystkimi rozterkę serc przeżywającymi. Pozostań z nami i ze wszystkimi wierzącymi w Ciebie. Pozostań teraz i na wieki. Amen.

Modlitwa do Najświętszej Maryi Panny

Maryjo, Dziewico i Matko pełna świętości, oto przyjąłem Twego umiłowanego Syna, którego poczęłaś w swym przeczystym łonie, którego zrodziłaś, karmiłaś i tuliłaś do siebie. Z pokorą i miłością oddaję Ci Tego, którego obecność napełniała Cię największym szczęściem i radością, abyś otworzyła Mu swoje ramiona i miłowała swoim sercem. Ofiaruję Go przez Ciebie Trójcy Najświętszej jako wyraz najwyższej czci Bożej, a także ku Twojej chwale oraz za potrzeby moje i całego świata. Proszę Cię, o dobra Matko, uproś mi odpuszczenie moich grzechów, obfitą łaskę, abym odtąd gorliwiej służył Chrystusowi, i łaskę wytrwania aż do końca, abym mógł razem z Tobą wielbić Go przez całą wieczność. Amen.

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Modlitwa o spokojny sen

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.  † 

Nic tak nie ukoi po męczącym dniu jak zanurzenie wszystkiego w ramionach dobrego Boga.

Najdroższy Boże mój w niebie,
Stwórco, który miłością swoją powołałeś mnie do życia…

U schyłku dnia, gdy coraz mniej gwaru wokoło,
gdy cichnie cały zgiełk tego świata i jego zabieganie –
szukam pociechy w Tobie w tę nocną godzinę.

Duch mój wyrywa się do Ciebie
tak jak dziecko szuka piersi matki,
i jak ono szuka pomocnej dłoni ojca —
jak dziecko szuka rodzica, który szepnie mu:
„Już dobrze! Jestem przy tobie”
i którego bezwarunkowa miłość przynosi ukojenie duszy.

Wierzę w Twoją miłość,
pokładam w Tobie moją nadzieję,
i modlę się o Twoją łaskę:
modlę się o dar wiary, która nie ustaje,
o dar mądrości, która wykracza poza instynkt,
i dar ufności, o którą jakże trudno.

Wysławiam Cię i dziękuję Tobie
za ten kończący się dzień.
Błagam – daj mi oczy do odnajdywania Ciebie
we wszystkim, czego dziś doświadczyłem:
w tym, co było trudne i w tym, co przyszło mi łatwo,
w tym, co przyniosło niepokój i troskę i w tym, co dało uspokojenie.

We wszystkich tych chwilach, kiedy szukałem Ciebie,
i kiedy o Tobie zapominałem –
Ty byłeś przy mnie stale. Za to Ci, Panie, dziękuję.

Dzisiaj nie zawsze okazywałem miłość; wiesz o tym, Panie.
Błagam Cię o wybaczenie.
Dzisiaj wpadałem w złość; wiesz o tym, Panie.
Błagam Cię o wybaczenie.
Dzisiaj byłem egoistą; wiesz o tym, Panie.
Błagam Cię o wybaczenie.
Dzisiaj czułem się opuszczony, niepewny siebie i zalękniony;
Błagam Cię – przyjdź i naucz mnie od nowa,
że kochasz mnie i jesteś cały czas blisko.
Daj mi poznać, że Ty, o Boże, jesteś bezpieczną przystanią,
wytchnieniem po ciężkiej pracy,
Miejscem, gdzie mogę zaczerpnąć oddech,
i odnaleźć Cię przed wyruszeniem w dalszą drogę.

Zanim zapadnę w sen, chcę podziękować Ci, Boże,
za miłość Twoją do mnie.
Chcę Cię przeprosić za to, czym Ciebie obraziłem.
Schroń mnie w swoich ramionach, kiedy targają mną burze.

Panie mój, wszystko wokoło ucicha i sen jest już blisko.

Ten świat należy do Ciebie –
składam na Twoje ręce wszystkie troski swoje.
Wszystkie swe lęki powierzam Twojemu Najświętszemu Sercu,
odwiecznemu Darowi dla świata.

Wierzę w Ciebie.

Choć nie jestem w stanie pojąć tego, co ciągle przede mną,
wiem, że wszystko jest realizacją Twojego planu dla mnie,
i wszystko jest dla mojego dobra.
Wierzę, że tak właśnie jest.

Błagam Cię o dar i łaskę
ufności Tobie na każdy dzień mego życia.

Prośby swoje zanoszę w imię Jezusa Chrystusa,
za wstawiennictwem Matki Jego Najświętszej Maryi,
mojego anioła stróża i świętego mojego patrona (imię).

Gdy się położę, zasypiam spokojnie,
bo Ty sam jeden, Panie,
pozwalasz mi mieszkać bezpiecznie. (Psalm 4, 9)

Amen.

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Apel Jasnogórski - 21:00

 

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

 

3x	Maryjo Królowo Polski, Maryjo Królowo Polski; Jestem przy Tobie pamiętam, Jestem przy Tobie pamiętam; Czuwam

Suplikacja “Święty Boże, Święty Mocny”

 

Po 3x

Święty Boże, Święty Mocny, Święty i Nieśmiertelny, - zmiłuj się nad nami!  Od powietrza, głodu, ognia i wojny, - wybaw nas Panie! Od nagłej i niespodziewanej śmierci, - zachowaj nas Panie! My grzeszni Ciebie Boga prosimy, - wysłuchaj nas Panie! Jezu, przepuść! Jezu, wysłuchaj! O Jezu, zmiłuj się nad nami! Matko uproś!, Matko ubłagaj!, o Matko, Matko Boska, - przyczyń się za nami! Wszyscy Święci i Święte Boże, módlcie się za nami!

 

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Charyzmat - Modlitwa O Uwolnienie

W imię Jezusa Chrystusa † nakazuję złym duchom, aby odeszły z mojego domu i od mojej rodziny i poszły do piekła na zawsze, aby nie szkodziły, nie zniewalały i nie dręczyły nikogo; by w sercu moim nastało Królestwo Jezusa Chrystusa i Niepokalanej Maryi. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i Wszyscy Święci. Amen. †

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Do każdej części modlitw, można dołączać czytania z Brewiarza. Wszystkie aktualne czytania znajdują się na stronie: https://brewiarz.pl/index.php3

Modlitwy o zdrowie

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Modlitwa chorego

Jezu, Synu Boży i Synu Człowieczy, Tyś doświadczył, czym jest ból i cierpienie, Tyś niósł chorym ulgę i zdrowie. I ja, dotknięty chorobą, zwracam oczy i serce do Ciebie. Zmiłuj się nade mną, daj ukojenie w moim cierpieniu, udziel światła, abym lepiej zrozumiał sens bólu i choroby. Daj mi siłę wytrwania i podtrzymuj moją nadzieję. Matko Boża Jasnogórska! Skieruj myśli moje ku wyższym rzeczom i prawdzie wiecznej, pomóż mi zrozumieć wolę Bożą, aby zechciała mi zwrócić siły i zdrowie. Amen.

O wytrwanie i nadzieję w chorobie

Jezu, Synu Boży, który doświadczyłeś, czym jest ból i cierpienie! Ty niosłeś chorym ulgę i zdrowie. I ja, dotknięty chorobą, zwracam się do Ciebie: ulżyj moim cierpieniom, udziel światła, bym lepiej zrozumiał sens bólu i choroby. Daj mi siłę wytrwania i podtrzymuj moją nadzieję. Przez Twoją bolesną mękę łączę się ze wszystkimi cierpiącymi we wspólnocie Kościoła i ofiaruję moje boleści dla powiększania jego świętości w świecie. Amen.

Modlitwa w ciężkiej chorobie do św. Judy Tadeusza

Święty Judo Tadeuszu, nie mam siły, aby modlić się, jak należy. Nic nie jest w stanie przynieść mi ulgi. Moja odwaga gaśnie, niecierpliwość i samotność odbierają mi jasność umysłu i ufność serca. Uproś mi, św. Judo Tadeuszu, odwagę i zdanie się na wolę Boga, abym z wiarą i pokojem przyjął tę próbę z Jego ręki. A jeśli będzie to z korzyścią dla mojej duszy, daj mi odzyskać utracone zdrowie, abym mógł służyć innym. Amen.

Modlitwa w chorobie do św. Antoniego

Święty Antoni, za twoim wstawiennictwem wielu chorych będących w niebezpieczeństwie śmierci odzyskało zdrowie. Ja także zostałem dotknięty chorobą i spoczywam na łożu boleści. Przekonałem się, że ludzie nie są w stanie mi pomóc. Dlatego zwracam się do Ciebie, mój święty patronie, byś błagał Boga o zdrowie dla mnie. Jeśli zaś jest wolą Bożą, abym w niej trwał, to chciej wyprosić mi cierpliwość i wytrwałość w moich cierpieniach, abym przez to stał się kiedyś uczestnikiem obietnicy, którą Jezus przyrzekł tym, którzy wytrwają aż do końca. Wszystkim zaś opiekującym się mną wyproś niegasnącą miłość, nagrodę za wszelkie dobro, które mi wyświadczyli, czego ja nie jestem w stanie wynagrodzić. Proszę cię, w imię Twej miłości, którą żywisz dla wszystkich chorych i cierpiących, wstawiaj się za mną u Ojca, którego razem z Synem i Duchem Świętym chwalisz i wysławiasz przez całe wieki. Amen.

Modlitwa o uzdrowienie za przyczyną św. Jana Pawła II

Boże, który jesteś Stwórcą człowieka oraz Panem życia i śmierci, bądź uwielbiony! Jeśli jest Twoją wolą, Panie, abym wyzdrowiał, proszę Cię za przyczyną św. Jana Pawła II o uzdrowienie mnie z tej choroby. Niech Duch Święty, którego otrzymałem w sakramencie chrztu i bierzmowania, pomoże mi przyjąć Twoją świętą wolę. Niech On mnie prowadzi; niech mnie obdarzy męstwem, abym potrafił przyjąć i dźwigać swój krzyż. Uwielbiam Cię, Panie, za wszystkie łaski, którymi mnie obdarzyłeś i ciągle obdarzasz. Chcę wykonać do końca zadanie, jakie mi zleciłeś. Przez zasługi Twojego Syna, który cierpiał na krzyżu, proszę  Cię: obdarz mnie zdrowiem ciała i duszy. Amen.

Podziękowanie za uzyskane zdrowie

Panie Jezu, zwracam się do Ciebie ze słowem podziękowania i uwielbienia za przywrócone zdrowie. Wiele zawdzięczam opiece pielęgnującym mnie i lekarzom, jak i dobrym rękom i sercom życzliwych ludzi, ale Ty, Boże, kierujesz wszystkim i Tyś wszystkiego pierwszą przyczyną. Twoja wola sprawiła, że wróciły mi siły, że wracam do rodziny i do pracy. Za to wszystko niech imię Pańskie będzie uwielbione teraz i na wieki wieków. Amen.

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Kod QR do tego wpisu

Ten link przenosi na górę strony

Litania dominikańska

 Litania do Najświętszej Maryi Panny do odmawiania we wszelkich utrapieniach należy do starożytnych litanii dominikańskich, sięgających początkami XII wieku. Nie udało się ustalić dokładnej daty powstania tej Litanii ani tym bardziej jednoznacznie wskazać jej autora. Wielu jednak wskazuje, że prawdopodobnym autorem lub współautorem czy propagatorem tej modlitwy mógł być św. Dominik. Skuteczność tej litanii, odmawianej w trudnych chwilach zakonu utworzonego przez św. Dominika, zwłaszcza za Innocentego IV (Papież w latach 1243-1254), sprawiła - jak podaje stara tradycja - że kardynałowie i prałaci zwykli byli mówić: "strzeżcie sie litanii braci kaznodziejów, gdyż czynią rzeczy dziwne". A w przysłowie weszło powiedzenie: "litaniis ordinis praedicatorium libera nos, Domine" (od litanii zakonu kaznodziejskiego wybaw nas, Panie). Litanię nazywano też straszną, z powodu bezwzględnej skuteczności, jeżeli jest odmawiana z głęboką wiarą.

Litanię tę odmawiał Ksiądz Kardynał Stefan Wyszyński (niedługo już błogosławiony) podczas pobytu w więzieniu, w Stoczku Warmińskim.

Litania Dominikańska do Najświętszej Maryi Panny posiada dwie wersje, poniżej podaję je obie, posiadające tę samą moc.

Pierwsza wersja

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.  † 

Panno, usłysz nas. Panno, wysłuchaj nas.

Ojca z Niebios oblubienico uwielbiona.

Syna Bożego Matko błogosławiona.

Ducha Świętego mocą zapłodniona.

Trójcy Świętej siedzibo niesplamiona, zmiłuj się nad nami.

Nad wszystkie zastępy błogosławionych duchów wyniesiona, zmiłuj się nad nami.

Jana Chrzciciela dzieciństwem uweselona, zmiłuj się nad nami.

Przez Patriarchów upragniona, zmiłuj się nad nami.

Przez Proroków oznajmiona, zmiłuj się nad nami.

Z Apostołami w wieczerniku zjednoczona, zmiłuj się nad nami.

Z Męczennikami męką uświęcona, zmiłuj się nad nami.

Przez Wyznawców wysławiona, zmiłuj się nad nami.

Przez Dziewice ulubiona, zmiłuj się nad nami.

Z Marią Magdaleną pod krzyżem w łzach pochylona, zmiłuj się nad nami.

Nad wszystkich świętych, nad wszystkie święte ozdobiona, zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, przez Anioła pozdrowiona, zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Manno słodkości, módl się za nami.

Płomieniu miłości, módl się za nami.

Gałązko wonności, módl się za nami.

Władczyni godności, módl się za nami.

Obrończyni naszej słabości, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Perło kosztowna, módl się za nami.

Komnato stosowna, módl się za nami.

Królowo cudowna, módl się za nami.

Bramo warowna, módl się za nami.

Aniołów radości bezmowna, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Matko wybrana, módl się za nami.

Przed wiekami umiłowana, módl się za nami.

Linio prosto narysowana, módl się za nami.

Wieżo ku niebu zbudowana, módl się za nami.

Przyjaciółko niezrównana, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Piersi miodna, módl się za nami.

Aniołom podobna, módl się za nami.

Różami zdobna, módl się za nami.

Niebios godna, módl się za nami.

Miłością płodna, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Owieczko łagodna nad panny, módl się za nami.

Córko matki swej Anny, módl się za nami.

Gładząca czyn Ewy zachłanny, módl się za nami.

Okrzyku nieustanny, módl się za nami.

Słodyczy anielskiej manny, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Najśliczniejsze stworzenie, módl się za nami.

Wyższa nad pokolenie, módl się za nami.

Bożych praw utwierdzenie, módl się za nami.

Cała czysta jak istnienie, módl się za nami.

Przyjaźni połączenie, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Miłosierdzia naczynie, módl się za nami.

Pogodo co nie przeminie, módl się za nami.

Łaskiś pełna Twe imię, módl się za nami.

Wśród niewiast świecąca jedynie, módl się za nami.

Proś, niech nas kara ominie, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Piersi słodka krynico, módl się za nami.

Wysoka służebnico, módl się za nami.

Sybillińska dziewico, módl się za nami.

Pod krzyżem lamentnico, módl się za nami.

Jasna miłości świeco, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Matko Pana i Boga, módl się za nami.

Człowieka nadziejo droga, módl się za nami.

Bóstwa sługo uboga, módl się za nami.

Szatana klęsko sroga, módl się za nami.

Aniołów Pani błoga, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Matko Boża, Maryjo, lekarstwo duszy, zdrowaś, módl się za nami.

Skłoń ku nam uszy, Maryjo, a usłysz nasze słowa, módl się za nami.

Tyś królową, Maryjo, rządź nami, prowadź, módl się za nami.

Oświecaj nas, Maryjo, lampo purpurowa, módl się za nami.

Zapalaj nas, Maryjo, gwiazdo porankowa, módl się za nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Bądź nam łaskawa, Maryjo najlitośniejsza, módl się za nami.

Bądź łaskawa, Maryjo, Najłagodniejsza, módl się za nami.

Przez święty dzień Twojego Narodzenia, wspomagaj nas, Pani.

Przez święty dar Twojego przyzwolenia, wspomagaj nas, Pani.

Przez święty ślub Dziewictwa Twojego Panno, gwiazdo morza, wspomagaj nas, Pani.

Przez dziewięć świętych miesięcy, kiedyś Syna Bożego w żywocie nosiła, wspomagaj nas, Pani.

Przez święty połóg Twój, gdyś Boże Niemowlątko karmiła, wspomagaj nas, Pani.

Przez radość Twoją, gdyś przez Mędrców z Synem odnaleziona była, wspomagaj nas, Pani.

Przez święte Ofiarowanie w świątyni, przykładny wzór pokory, wspomagaj nas, Pani.

Przez święte siedem lat, kiedyś w Egipcie z Synem Swym Błogosławionym przebywała, wspomagaj nas, Pani.

Przez święte trzy dni, gdyś z boleścią Go szukała, wspomagaj nas, Pani.

Przez święty dzień sobotni, kiedyś wiarę zachowała, wspomagaj nas, Pani.

My grzeszni Ciebie, Maryjo, prosimy, wysłuchaj nas.

Abyś Kościół twój błogosławiła i w stanie łaski na zawsze utwierdziła, Ciebie prosimy, prosimy, wysłuchaj nas.

Abyś zastępy dominikańskie wmieszała w orszaki niebiańskie, prosimy, wysłuchaj nas.

Byśmy dla Twojej i Syna Twojego miłości żyli jak lilie w czystości, prosimy, wysłuchaj nas.

Aby przez wieki trwała w mocy nasza reguła, prosimy, wysłuchaj nas.

By przez Twe święte staranie owocne było nasze kazanie, prosimy, wysłuchaj nas.

Byś od nas w miłości wzajemnej wiernych nie odwracała oczu miłosiernych, prosimy, wysłuchaj nas.

Byś swych przyjaciół zawsze i teraz raczyła miłować i wspierać, prosimy, wysłuchaj nas.

Byś się do naszych próśb przychylała i dary Syna Twojego nam jednała, prosimy, wysłuchaj nas.

Byśmy z Owocu żywota Twojego korzystali do dnia ostatecznego, prosimy, wysłuchaj nas.

Córko Boga Maryjo, wejrzyj na nas

Córko Joachima, Maryjo, kochaj nas

Córko Anny, Maryjo, przyjmij nas

Owieczko Boża, Tyś nadziei brama, przenieś nas do Syna, Maryjo

Owieczko Boża, połącz nas z Synem sama, dziewicza lilijo

Owieczko Boża, królestwo odpocznienia daj nam wszystkim, co czas wygnania przeżyją.

Módl się za nami Święta Boża Rodzicielko.

Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się.

Panie, nasz Boże, daj nam, sługom swoim, cieszyć się trwałym zdrowiem duszy i ciała, † i za wstawiennictwem Najświętszej Maryi, zawsze Dziewicy, uwolnij nas od doczesnych utrapień i obdarz wieczną radością. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.  † 

Druga wersja

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.  † 

Chryste elejson. Kyrie elejson.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas. 
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami. 
Duchu święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami. 
Święta Maryjo, nieszczęśliwych nadziejo i utrapionych słodkie pocieszenie, módl się za nami.
Najświętsza Matko Chrystusa, módl się za nami.
Bogurodzico Dziewico, módl się za nami.
Najczystsza z Matek, módl się za nami.
Matko nienaruszona, módl się za nami.
Ze wszystkich dziewic najpierwsza, módl się za nami.
Zawsze Dziewico, módl się za nami.
Łaski Bożej pełna, módl się za nami.
Córo Króla wiekuistego, módl się za nami.
Matko i Oblubienico Chrystusa, módl się za nami.
Świątynio Ducha Świętego, módl się za nami.

Święta Maryjo, niebios Królowo, módl się za nami.
Pani Aniołów, módl się za nami.
Drabino do Boga, módl się za nami.
Bramo Raju, módl się za nami.
Matko nasza i Pani, módl się za nami.
Prawdziwa nadziejo nasza, módl się za nami.
Matko nasza, módl się za nami.
Zaufanie wszystkich wierzących, módl się za nami.

Święta Maryjo, pełna miłości Boga, módl się za nami.
Władczyni nasza, módl się za nami.
Źródło słodyczy, módl się za nami.
Matko miłosierdzia, módl się za nami.
Matko Księcia nad wiekami, módl się za nami.
Matko radząca najszczerzej, módl się za nami.
Matko głęboko wierząca, módl się za nami.
Zmartwychwstanie nasze, módl się za nami.

Święta Maryjo, wszelkiego stworzenia odnowienie, módl się za nami.
Światła wiekuistego Rodzico, módl się za nami.
Któraś nosiła Stwórcę wszechświata, módl się za nami.
W której Słowo Ciałem się stało, módl się za nami.
Komnato skarbu Bożego, módl się za nami.
Rodzicielko Sprawcy wszechrzeczy, módl się za nami.
Tajemnic Bożych Powiernico, módl się za nami.
Wybawicielko nasza prawdziwa, módl się za nami.

Święta Maryjo, skarbie wierzących, módl się za nami.
Najpiękniejsza Pani, módl się za nami.
Tęczo pełna radości, módl się za nami.
Matko prawdziwego wesela, módl się za nami.
Drogo nasza do Pana, módl się za nami.
Orędowniczko nasza, módl się za nami.

Święta Maryjo, gwiazdo na niebie najjaśniejsza, módl się za nami.
Nad księżyc światlejsza, módl się za nami.
Blaskiem słońce przyćmiewająca, módl się za nami.
Matko Boga wiekuistego, módl się za nami.

Święta Maryjo, która rozpraszasz ciemności wiecznej nocy, módl się za nami.
Która niweczysz wyrok naszego potępienia, módl się za nami.
Źródło prawdziwej mądrości, módl się za nami.
Światło rzetelnej nauki, módl się za nami.
Radości nasza bezcenna, módl się za nami.
Upragniona narodom, módl się za nami.
Pożądanie wzgórz wiekuistych, módl się za nami.
Zwierciadło, w którym Boga oglądamy, módl się za nami.
Nad wszystkich świętych najświętsza, módl się za nami.
Wszelkiej chwały najgodniejsza, módl się za nami.

Święta Maryjo, najłaskawsza Pani, módl się za nami.
Pocieszycielko szukających u Ciebie schronienia, módl się za nami.
Dobroci pełna, módl się za nami.
We wszelką słodycz obfitująca, módl się za nami.
Wspaniałości Aniołów, módl się za nami.
Kwiecie Patriarchów, módl się za nami.
Pokoro Proroków, módl się za nami.
Skarbie Apostołów, módl się za nami.
Chwało Męczenników, módl się za nami.
Chlubo kapłanów, módl się za nami.
Ozdobo dziewic, módl się za nami.
Lilio czystości, módl się za nami.

Święta Maryjo, między niewiastami błogosławiona, módl się za nami.
Ratunku zagubionych, módl się za nami.
Sławo sprawiedliwych, módl się za nami.
W Boże zamysły wtajemniczona, módl się za nami.
Ze wszystkich kobiet najświętsza, módl się za nami.
Najjaśniejsza Pani, módl się za nami.
Perło Boskiego Oblubieńca, módl się za nami.

Święta Maryjo, pałacu Chrystusowy, módl się za nami.
Panno niepokalana, módl się za nami.
Świątynio Pańska, módl się za nami.
Chwało Jerozolimy, módl się za nami.
Radości Izraela, módl się za nami.
Córo Boża, módl się za nami.
Najukochańsza Oblubienico Chrystusa, módl się za nami.
Gwiazdo morza, módl się za nami.

Święta Maryjo, wyciągnij rękę Twoją i dotknij serc naszych, aby oświecić i wybawić nas grzeszników, módl się za nami.
Diademie na głowie Najwyższego Króla, módl się za nami.
Czci najgodniejsza, módl się za nami.
Pełna wszelkiej słodyczy, módl się za nami.
Zasługo na życie wieczne, módl się za nami.
Bramo Królestwa Bożego, módl się za nami.
Bramo zamknięta, a dla nas otwarta, przez którą wchodzimy do Pana, módl się za nami.
Różo, która wiecznie kwitniesz, módl się za nami.
Kosztowniejsza od całego świata, módl się za nami.
Ponad skarb wszelki upragniona, módl się za nami.
Nad niebo wyższa, módl się za nami.
Od Aniołów czystsza, módl się za nami.
Wesele Archaniołów, módl się za nami.
Wszystkich świętych rozradowanie, módl się za nami.
Czci i chwało, sławo i ufność nasza, módl się za nami.
Maryjo, Córo Boża, wejrzyj na nas. 
Maryjo, Córo Joachima, kochaj nas.
Maryjo, Córo Anny, daj nam spocząć po smutkach wygnania. 
Módlmy się:
Prosimy Cię, Panie Boże, za przyczyną błogosławionej i chwalebnej Bożej Rodzicielki Maryi, wraz ze wszystkimi świętymi, ochraniaj nasz dom i (...) od wszystkich przeciwności oraz osłaniaj łaskawie od zasadzek wrogów. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. 

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.  † 

Tradycja Kościoła od roku 1261 za papieża Aleksandra IV i następnych papieży, w oficjalnych bullach, dekretach i encyklikach, uważa św. Dominika za „twórcę” różańca świętego otrzymanego od Najświętszej Maryi Panny.

W dokumentach kościelnych znajdujemy wpisy świadczące o tym, że to św. Dominik wprowadził różaniec do modlitw Kościoła Katolickiego. Papież w latach 1572-1585 - Grzegorz XIII tak pisał: „Różaniec został wprowadzony przez św. Dominika, aby uśmierzyć gniew Boży i wyjednać wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny”, zaś Sykstus V (1585-1590) wydał w 1586 roku Encyklikę Deum Innefabilis, w której jest napisane: „Święty Psałterz lub różaniec, natchniony przez Ducha Świętego, został – jak wiemy – ogłoszony przez św. Dominika”.

Legenda głosi, że św. Dominik, posłany przez papieża, by zwalczyć herezję katarów, przez wiele lat działał gorliwie, ale zupełnie bezskutecznie. Na nic nie zdawały się płomienne kazania, próby indywidualnych rozmów, nieustanne wędrówki po zakażonej błędem krainie. Ogromny trud podejmowany przez św. Dominika wydawał się bezcelowy. Co zrobił wówczas święty? Oto jak historię tę opowiada św. Ludwik de Montfort: “Św. Dominik, widząc że ciężar grzechów uniemożliwia albigensom nawrócenie, odszedł w lasy w pobliżu Tuluzy, gdzie modlił się bez przerwy przez trzy dni i noce. W tym czasie nic nie czynił, jeno płakał i zadawał sobie surowe pokuty, by powstrzymać gniew Wszechmogącego Boga. Tak bardzo używał dyscypliny, że jego ciało było podarte na strzępy. W końcu stracił przytomność. Wówczas ukazała mu się Najświętsza Maryja Panna w towarzystwie trzech aniołów i powiedziała:
Drogi Dominiku, czy wiesz, jakiej broni chce użyć Błogosławiona Trójca, aby zmienić ten świat?

O moja Pani – odpowiedział św. Dominik – lepiej wiesz ode mnie, bo Ty zawsze byłaś obok Jezusa Chrystusa głównym narzędziem naszego zbawienia.

Wówczas Matka Najświętsza rzekła:
Chcę, abyś wiedział, że w tego rodzaju walce taranem pozostaje zawsze Psałterz anielski, który jest kamieniem węgielnym Nowego Testamentu. Jeśli więc chcesz zdobyć te zatwardziałe dusze i pozyskać je dla Boga, głoś mój Psałterz.

Tak oto Dominik zaczął uczyć ludzi różańca, a jego nauka przyniosła wspaniałe owoce.

Krótki życiorys św. Dominika Guzmán’a OP (Ordo Praedicatorum)

Urodził się: 24 czerwca 1170 roku jako Domingo Nuñez de Guzmán, w miejscowości Caleruega, ówczesne Królestwo Kastylii, ok. 200 km, na północ od Madrytu, obecnie prowincja Burgos.

Rodzice: ojciec Félix Núñez z rodu Guzmán, matka bł. Joanna Garcés z rodu Aza.

Święcenia kapłańskie: w 1195 roku w wieku 25 lat przyjął święcenia kapłańskie.

Pierwszy założony klasztor: 1206 rok w miejscowości Prouille (Prouilhe), południowa Francja.

Założenie Zakonu Kaznodziejskiego: 22 grudnia 1216 roku, bulla Papieża Honoriusza III zatwierdzająca powstanie nowego zakonu i 21 stycznia 1217 roku zatwierdzenie nazwy jako Zakon Kaznodziejski. W 1220 roku w Bolonii została zwołana pierwsza Kapituła Generalna Zakonu, w czasie której opracowano Ustawy / Konstytucje Braci Kaznodziejów oparte na Regule św. Augustyna, stanowiące podstawy prawne działalności Zakonu, nazywanego Dominikańskim od imienia jego założyciela.

Zmarł: 6 sierpnia 1221 roku Dominik w wieku 51 lat zmarł i został pochowany w kaplicy Braci i Kaznodziejów, w Bolonii, północne Włochy, obecnie stolica regionu Emilia-Romania.

Kanonizacja: 13 lipca 1234 roku Papież Grzegorz IX wyniósł Dominika na ołtarze, ogłaszając świętym Kościoła Katolickiego.

Benedykt XVI w czasie Audiencji generalnej z 3 lutego 2010 roku, tak przedstawiał zasługi jakie wniósł św. Dominik do Kościoła.

Drodzy bracia i siostry!

W ubiegłym tygodniu omawiałem wspaniałą postać Franciszka z Asyżu, dzisiaj natomiast chciałbym przedstawić innego świętego, który w tym samym okresie w zasadniczy sposób przyczynił się do odnowy współczesnego sobie Kościoła. Jest nim św. Dominik, założyciel Zakonu Kaznodziejskiego, znany także jako zakon braci dominikanów.

Bł. Jordan z Saksonii, który stanął na czele zakonu jako następca Dominika, sportretował go najpełniej w sławnej modlitwie: „Rozpalony Bożą gorliwością i nadprzyrodzonym ogniem, wybrałeś dla siebie najdoskonalszą formę życia apostolskiego, w wielkiej miłości, w zapale ducha i w ślubie ubóstwa”. Uwydatnia on ten właśnie zasadniczy rys świadectwa Dominika: rozmawiał zawsze z Bogiem i o Bogu. W życiu świętych zawsze idą z sobą w parze miłość do Pana i do bliźniego, szukanie chwały Bożej i pragnienie zbawienia dusz.

Dominik urodził się w Hiszpanii, w Caleruedze, ok. 1170 r. Wywodził się ze szlacheckiej rodziny ze Starej Kastylii, a dzięki wsparciu wujka księdza zdobył wykształcenie w sławnej szkole w Palencii. Szybko wyróżnił się zamiłowaniem do studiów nad Pismem Świętym oraz tak wielką miłością do ubogich, że sprzedawał książki, które w jego czasach były dobrami o wielkiej wartości, by za uzyskane w ten sposób pieniądze pomagać ofiarom nieurodzaju.

Przyjął święcenia kapłańskie i został wybrany na kanonika kapituły katedralnej w Osmie — diecezji, z której pochodził. Chociaż nominacja ta mogła przysporzyć mu prestiżu w Kościele i społeczeństwie, nie traktował jej jako osobistego przywileju ani wstępu do błyskotliwej kariery kościelnej, lecz jako posługę, którą pełnił z oddaniem i pokorą. Czyż kariera i władza nie kuszą nawet tych, którzy kształtują życie Kościoła i nim zarządzają? Mówiłem o tym parę miesięcy temu, podczas święceń kilku biskupów: „nie dążymy do zdobycia władzy, prestiżu, uznania dla nas samych. (...) Wiemy, jak w społeczeństwie świeckim, a nierzadko również w Kościele sprawy mogą ucierpieć, gdy wielu z tych, którzy piastują odpowiedzialne stanowiska, zabiega o dobro własne, a nie wspólnoty, nie o wspólne dobro” (homilia podczas konsekracji pięciu biskupów, 12 września 2009 r., „L'Osservatore Romano”, wyd. polskie, n. 11-12/2009, s. 34).

Biskup Osmy, który miał na imię Diego, prawdziwy i gorliwy pasterz, prędko dostrzegł duchowe zalety Dominika i zaprosił go do współpracy. Razem udali się do Europy Północnej z misją dyplomatyczną, którą powierzył im król Kastylii. Podczas podróży Dominik uświadomił sobie, że Kościół jego czasów stoi w obliczu dwóch ogromnych wyzwań, jakimi były nie zewangelizowane ludy na północnych krańcach kontynentu europejskiego oraz podziały religijne, osłabiające życie chrześcijańskie na południu Francji, gdzie działalność grup heretyckich wywoływała zamieszanie i oddalała od prawdy wiary. Dlatego Dominik postawił sobie jako cele apostolskie działalność misyjną pośród nie znających światła Ewangelii oraz powtórną ewangelizację wspólnot chrześcijańskich.

Papież poprosił Dominika, który z biskupem Diego udał się do niego po radę, by poświęcił się przepowiadaniu wśród albigensów, heretyckiej grupy, głoszącej dualistyczną koncepcję rzeczywistości, opartą na dwóch jednakowo potężnych pierwiastkach stwórczych — dobru i złu. Ugrupowanie to gardziło zatem materią, bo wywodziła się ona z pierwiastka zła, odrzucało również małżeństwo, a także negowało wcielenie Chrystusa, sakramenty, przez które Pan „dotyka” nas za pośrednictwem materii, oraz zmartwychwstanie ciał. Albigensi cenili sobie ubogie i surowe życie — pod tym względem mogli stanowić wzór — i krytykowali bogactwo kleru swojej epoki. Dominik podjął się tej misji z entuzjazmem i wypełniał ją właśnie poprzez przykład swego ubogiego i surowego życia, głoszenie Ewangelii i publiczne rozprawy. Tej misji głoszenia Dobrej Nowiny poświęcił resztę swego życia. Jego synowie zrealizowali potem również inne marzenia św. Dominika: misję ad gentes, to znaczy wśród tych, którzy nie znali jeszcze Jezusa, oraz misję wśród mieszkańców miast, zwłaszcza uniwersyteckich, gdzie nowe prądy umysłowe wystawiały na próbę wiarę ludzi wykształconych.

Ten wielki święty przypomina nam, że w sercu Kościoła zawsze musi płonąć ogień misyjny. Nakazuje on wciąż głosić Ewangelię tym, którzy o niej słyszą po raz pierwszy, a kiedy trzeba — głosić ją również na nowo: Chrystus jest bowiem najcenniejszym dobrem, które ludzie wszystkich epok i zakątków świata mają prawo poznać i pokochać! Pocieszający jest również w dzisiejszym Kościele widok tak wielu pasterzy i wiernych świeckich, członków starych zakonów i nowych ruchów kościelnych, którzy z radością poświęcają życie temu najwyższemu ideałowi: głoszeniu Ewangelii i dawaniu jej świadectwa!

Do Dominika Guzmána przyłączyli się potem inni ludzie, których pociągał ten sam cel. I tak stopniowo, z pierwszej fundacji w Tuluzie zaczął się rodzić Zakon Kaznodziejski. Dominik posłusznie stosując się do wskazań papieży swoich czasów, Innocentego III i Honoriusza III, przyjął starożytną Regułę św. Augustyna, przystosowując ją do wymogów życia apostolskiego, zgodnie z którymi on sam oraz jego towarzysze prowadzili działalność kaznodziejską przemieszczając się z miejsca na miejsce, a następnie powracali do swoich klasztorów, będących miejscami studiów, modlitwy i życia wspólnotowego. Dominik podkreślał w sposób szczególny dwie wartości, które uważał za niezbędne, aby misja ewangelizacyjna się powiodła: życie wspólnotowe w ubóstwie oraz studium.

Przede wszystkim Dominik i Zakon Kaznodziejski prowadzili życie żebracze, nie mieli zatem wielkich posiadłości ziemskich, którymi trzeba zarządzać. Ta cecha sprawiła, że mogli łatwiej poświęcać się studiom oraz wędrownemu przepowiadaniu, co było dla ludzi konkretnym świadectwem. System rządów w ich dominikańskich klasztorach i prowincjach był oparty na kapitułach, które wybierały swoich przełożonych, zatwierdzanych następnie przez wyższych przełożonych. Tego typu organizacja pobudzała życie braterskie i odpowiedzialność wszystkich członków wspólnoty, wymagała bowiem głębokich przekonań osobistych. Wybór tego systemu podyktowany był faktem, że dominikanie przepowiadali prawdę Bożą, a więc musieli żyć zgodnie z tym, co głosili. Zgłębiana i dzielona w miłości z braćmi prawda stanowi najgłębszy fundament radości. Bł. Jordan z Saksonii mówi o św. Dominiku: „Przyjmował on każdego człowieka do wielkiego łona prawdy, a ponieważ kochał wszystkich, wszyscy go kochali. Miał zasadę, by radować się z osobami szczęśliwymi i płakać z płaczącymi” (Libellus de principiis Ordinis Praedicatorum autore Iordano de Saxonia, wyd. H.C. Scheeben, [Monumenta Historica Sancti Patris Nostri Dominici, Romae 1935]).

Po drugie, Dominik zdecydował się na odważny gest; chcąc, by jego towarzysze zdobyli solidną formację teologiczną, nie zawahał się posyłać ich na ówczesne uniwersytety, chociaż wielu ludzi Kościoła patrzyło na te ośrodki kultury z nieufnością. W Konstytucjach Zakonu Kaznodziejskiego studium ma wielkie znaczenie jako przygotowanie do apostolatu. Dominik chciał, żeby jego bracia oddawali się studiom zapamiętale, pilnie i pobożnie; podstawą tych studiów była dusza wszelkiej wiedzy teologicznej, czyli Pismo Święte, a cechował je szacunek dla wymogów rozumu. Rozwój kultury powoduje, że pełniący posługę Słowa na różnych poziomach muszą być dobrze przygotowani. Zachęcam więc wszystkich, pasterzy i świeckich, do pogłębiania tego „wymiaru kulturalnego” wiary, aby piękno prawdy chrześcijańskiej mogło być lepiej pojmowane oraz by wiara mogła być rzeczywiście karmiona, umacniana, a także broniona. W tym Roku Kapłańskim zachęcam seminarzystów i kapłanów, by doceniali duchową wartość studium. Jakość posługi kapłańskiej zależy również od tego, czy ofiarnie oddajemy się studium prawd objawionych.

Dominik, który chciał, by założony przez niego zakon składał się z kaznodziejów-teologów, przypomina nam, że teologia ma wymiar duchowy i duszpasterski, ubogacający duszę i życie. Kapłani, osoby konsekrowane, a także wierni mogą odnaleźć głęboką „radość wewnętrzną” w kontemplowaniu piękna prawdy pochodzącej od Boga, prawdy zawsze aktualnej i żywej. Hasło braci kaznodziejów — contemplata aliis tradere — pomaga nam następnie odkryć w kontemplacyjnym studium owej prawdy cel duszpasterski, ponieważ owoce własnej kontemplacji muszą być przekazywane innym.

Kiedy Dominik umarł w 1221 r. w Bolonii, w mieście, które ogłosiło go swoim patronem, jego dzieło cieszyło się już wielkim powodzeniem. Przy poparciu Stolicy Apostolskiej Zakon Kaznodziejski rozpowszechnił się w wielu krajach Europy, służąc dobru całego Kościoła. Dominik został kanonizowany w 1234 r. i swoją świętością wskazuje nam jakie środki są nieodzowne, aby działalność apostolska była skuteczna. Po pierwsze pobożność maryjna, którą kultywował z miłością i pozostawił jako cenną spuściznę swoim synom duchowym, którzy w dziejach Kościoła położyli wielkie zasługi w popularyzowaniu modlitwy Różańca świętego, tak drogiej ludowi chrześcijańskiemu i bogatej w wartości ewangeliczne, będącej prawdziwą szkołą wiary i pobożności. A po drugie, Dominik, który opiekował się kilkoma klasztorami żeńskimi we Francji i w Rzymie, wierzył głęboko, że modlitwa wstawiennicza jest ważna, aby praca apostolska była owocna. Dopiero w raju zrozumiemy, jak bardzo skutecznie modlitwa sióstr klauzurowych towarzyszy działalności apostolskiej! O każdej z nich myślę z wdzięcznością i serdecznością.

Drodzy bracia i siostry, niech życie Dominika Guzmána zachęci nas wszystkich, byśmy byli gorliwi w modlitwie, odważnie żyli wiarą i byli głęboko zakochani w Jezusie Chrystusie. Za jego pośrednictwem prośmy Boga, by zawsze wzbogacał Kościół prawdziwymi głosicielami Ewangelii.

Ten wielki święty przypomina nam, że w sercu Kościoła zawsze musi płonąć ogień misyjny

Dominik podjął się swej misji z entuzjazmem i wypełniał ją właśnie poprzez przykład swego ubogiego i surowego życia Dominik chciał, żeby jego bracia oddawali się studiom zapamiętale, pilnie i pobożnie

Największą zasługą św. Dominika i pamiątką, jaką po sobie zostawił, jest założony przez niego Zakon Kaznodziejski. Zakon dał Kościołowi wielu świętych. Wśród nich do najjaśniejszych gwiazd należą św. Tomasz z Akwinu (+ 1274), doktor Kościoła, św. Rajmund z Penafort (+ 1275), św. Albert Wielki (+ 1280), doktor Kościoła, św. Wincenty Ferreriusz (+ 1419), św. Antonin z Florencji (+ 1459), papież św. Pius V (+ 1572), św. Ludwik Bertrand (+ 1581), św. Katarzyna ze Sieny (+ 1380), doktor Kościoła i patronka Europy, oraz św. Róża z Limy (+ 1617). Zakon położył wielkie zasługi na polu nauki, wydając uczonych na skalę światową w dziedzinie teologii, biblistyki czy liturgii. Kiedy zostały odkryte nowe lądy, dominikanie byli jednymi z pierwszych, którzy na odkryte tereny wysyłali swoich misjonarzy.

Podsumowaniem wspomnienia o św. Dominiku może być stara dominikańska legenda która mówi, że kiedy Dominik wszedł do nieba zobaczył, że przed Bogiem stoją zbawieni ze wszystkich zakonów, ze swojego jednak Zakonu nie zobaczył nikogo. Zaczął gorzko płakać i stojąc z daleka, nie odważał się przystąpić do Pana i do Jego Matki.

Wtedy Maryja skinęła, aby do Niej podszedł. Nie odważył się jednak i przyszedł dopiero wówczas, kiedy również Pan go zawołał. Podszedł błogosławiony Dominik i upadł przed Nimi na twarz z gorzkim płaczem. Pan każe mu powstać. Gdy powstał, pyta go Pani: „Czemu tak gorzko płaczesz?” On zaś: „Płaczę, bo widzę tutaj ludzi ze wszystkich zakonów, a z mojego Zakonu nie ma tu nikogo”. A Pan powiada mu: „Chcesz zobaczyć, gdzie jest twój Zakon?” Na to Dominik z drżeniem: „Tak, Panie!”

Pan zaś, położywszy rękę na płaszczu Błogosławionej Dziewicy, rzekł Dominikowi: „Zakon twój powierzyłem mojej Matce!” I dodał: „Czy chcesz go zobaczyć?” Dominik zaś: „Tak, Panie!” Wówczas Błogosławiona Dziewica rozpięła swój płaszcz i rozłożyła go przed błogosławionym Dominikiem. Płaszcz był tak ogromny, że wydawał się obejmować całą niebieską ojczyznę, a pod nim zobaczył niezmierzoną liczbę braci. Wówczas błogosławiony Dominik ponownie upadł na twarz, dziękując Bogu i Błogosławionej Maryi. W owej chwili widzenie znikło. Święty ojciec wrócił szybko do siebie i natychmiast zadzwonił na jutrznię.

"Miłość do Maryi jest znakiem powołania dominikańskiego. W zakonie dominikańskim wszystko zaczyna się i kończy z Maryją" - twierdził o. Cyryl Markiewicz OP. 

W dominikańskiej tradycji, od samego początku, było bardzo mocne przekonanie, że to Maryja ubiera dominikanów w Chrystusa. Oddanie Maryi wyraża także profesja zakonna, podczas której każdy brat mówi: "ślubuję posłuszeństwo Bogu, Najświętszej Maryi Pannie, świętemu Dominikowi..."

Dlatego zawsze kiedy bracia Dominikanie spotykali się z jakimiś trudnościami, to pierwsze co robili, to uciekali pod płaszcz Matki Bożej. 

Szczęść Boże

Bibliografia

Praca Zbiorowa (2002), Pismo Święte Nowego i Starego Testamentu, Częstochowa: Wydawnictwo Paulinianum.

Praca Zbiorowa (2006), Biblia Tysiąclecia z komentarzami, Wydanie V, Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Katechizm Kościoła Katolickiego (1994), Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Dudek M., Koniarek P. OP, (2017), Historia o świętym Dominiku, Rzeszów: Wydawnictwo Dreams.

Stefaniak P. (2021), Św. Ojciec Dominik de Guzman - Apostoł Prawdy, Poznań: Wydawnictwo w drodze.

Kolasińska A. (2016), Ścieżki Świętego Dominika, Poznań: Wydawnictwo w drodze.

Spież J.A. OP (2016), Święty Dominik, Poznań: Wydawnictwo W drodze.

Caldwell Ames Ch. (tłum. Gomola A.), (2013), Inkwizycja i bracia św. Dominika. Słuszne prześladowanie, Poznań: Wydawnictwo w drodze.

Praca zbiorowa pod red. Karp M. OP, Gałuszka T. OP (2017), Dominikanie w czasach krucjat, katedr i herezji, Poznań: Wydawnictwo w drodze.

Praca zbiorowa pod red. Matyja K., Gałuszka T. OP (2021), Dominikanie o Polsce i Polakach od XIII do XX wieku, Poznań: Wydawnictwo w drodze.

Praca zbiorowa (2016), Legendy dominikańskie, Poznań: Wydawnictwo w drodze.

Źródła internetowe: https://dominikanie.pl/ www.vatican.va https://opoka.org.pl/ www.niedziela.pl, www.katolik.pl, www.brewiarz.pl www.liturgia.wiara.pl www.katolicki.net www.biblia.info.pl www.faustyna.pl www.kapucyni.pl www.jezuici.pl www.pijarzy.pl www.gosc.pl  

Kod QR do tego wpisu

Ten link przenosi na górę strony