Litania do św. Jana Pawła II

„Musimy stale uczyć się modlitwy. Nieraz wymawiamy się od modlitwy tym, że nie umiemy się modlić. Jeśli istotnie nie umiemy, w takim razie tym bardziej musimy się uczyć. Jest to ważne dla wszystkich, a szczególnie ważne wydaje się dla młodych, którzy nieraz zarzucają modlitwę, jakiej nauczyli się w latach dziecięcych, gdyż wydaje im się ona zbyt dziecinna, naiwna i niepogłębiona”.

(Jan Paweł II, Anioł Pański, Rzym, 1980.07.27)

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

 

Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, - zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata Boże, - zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, - zmiłuj się nad nami.

Święta Trójco, Jedyny Boże, - zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, - módl się za nami.

 

Święty Janie Pawle, - módl się za nami.
Zanurzony w Ojcu, bogatym w miłosierdzie, - módl się za nami.
Zjednoczony z Chrystusem, Odkupicielem człowieka, - módl się za nami.
Napełniony Duchem Świętym, Panem i Ożywicielem, - módl się za nami.
Całkowicie oddany Maryi, - módl się za nami.
Przyjacielu Świętych i Błogosławionych, - módl się za nami.
Następco Piotra i Sługo sług Bożych, - módl się za nami.
Stróżu Kościoła nauczający prawd wiary, - módl się za nami.
Ojcze Soboru i wykonawco jego wskazań, - módl się za nami.
Umacniający jedność chrześcijan i całej rodziny ludzkiej, - módl się za nami.

 

Gorliwy Miłośniku Eucharystii, - módl się za nami.
Niestrudzony Pielgrzymie tej ziemi, - módl się za nami.
Misjonarzu wszystkich narodów, - módl się za nami.
Świadku wiary, nadziei i miłości, - módl się za nami.
Wytrwały Uczestniku cierpień Chrystusowych, - módl się za nami.
Apostole pojednania i pokoju, - módl się za nami.
Promotorze cywilizacji miłości, - módl się za nami.
Głosicielu Nowej Ewangelizacji, - módl się za nami.
Mistrzu wzywający do wypłynięcia na głębię, - módl się za nami.
Nauczycielu ukazujący świętość jako miarę życia, - módl się za nami.
Papieżu Bożego Miłosierdzia, - módl się za nami.
Kapłanie gromadzący Kościół na składanie ofiary, - módl się za nami.
Pasterzu prowadzący owczarnię do nieba, - módl się za nami.

 

Bracie i Mistrzu kapłanów, - módl się za nami.
Ojcze osób konsekrowanych, - módl się za nami.
Patronie rodzin chrześcijańskich, - módl się za nami.
Umocnienie małżonków, - módl się za nami.
Obrońco nienarodzonych, - módl się za nami.
Opiekunie dzieci, sierot i opuszczonych, - módl się za nami.
Przyjacielu i Wychowawco młodzieży, - módl się za nami.
Dobry Samarytaninie dla cierpiących, - módl się za nami.
Wsparcie dla ludzi starszych i samotnych, - módl się za nami.
Głosicielu prawdy o godności człowieka, - módl się za nami.
Mężu modlitwy zanurzony w Bogu, - módl się za nami.
Miłośniku liturgii sprawujący Ofiarę na ołtarzach świata, - módl się za nami.
Uosobienie pracowitości, - módl się za nami.
Zakochany w krzyżu Chrystusa, - módl się za nami.
Przykładnie realizujący powołanie, - módl się za nami.
Wytrwały w cierpieniu, - módl się za nami.
Wzorze życia i umierania dla Pana, - módl się za nami.

 

Upominający grzeszników, - módl się za nami.
Wskazujący drogę błądzącym, - módl się za nami.
Przebaczający krzywdzicielom, - módl się za nami.
Szanujący przeciwników i prześladowców, - módl się za nami.
Rzeczniku i obrońco prześladowanych, - módl się za nami.
Wspierający bezrobotnych, - módl się za nami.
Zatroskany o bezdomnych, - módl się za nami.
Odwiedzający więźniów, - módl się za nami.
Umacniający słabych, - módl się za nami.
Uczący wszystkich solidarności, - módl się za nami.

 

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - wysłuchaj nas. Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - zmiłuj się nad nami.

 

Módl się za nami święty Janie Pawle. Abyśmy życiem i słowem głosili światu Chrystusa, Odkupiciela człowieka.

Módlmy się: Miłosierny Boże, przyjmij nasze dziękczynienie za dar apostolskiego życia i posłannictwa świętego Jana Pawła II i za jego wstawiennictwem pomóż nam wzrastać w miłości do Ciebie i odważnie głosić miłość Chrystusa wszystkim ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Modlitwa o wstawiennictwo św. Jana Pawła II

Janie Pawle II, nasz święty orędowniku, wspomożycielu w trudnych sprawach. Ty, który swoim życiem świadczyłeś o wielkiej miłości do Boga i ludzi, prowadząc nas drogą Jezusa i Maryi, w umiłowaniu obojga, pragnąc pomagać innym. Przez miłość i wielkie cierpienie, ofiarowane za bliźnich, co dzień zbliżałeś się do świętości.
Pragnę prosić Cię o wstawiennictwo w mojej sprawie (tutaj podajemy nasze intencje, prośby ...) wierząc, że przez Twoją wiarę, modlitwę i miłość pomożesz zanieść ją do Boga.
Ufam w miłosierdzie Boże i moc Twej papieskiej modlitwy. Pragnę przez Jezusa i Maryję za Twoim przykładem zbliżać się do Boga.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi; chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszenie; ale nas zbaw od złego. Amen.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Modlitwa do św. Jana Pawła II w intencji Rodzin

Święty Janie Pawle, ratuj nasze małżeństwa i rodziny. Jako kapłan, biskup i następca św. Piotra troskę o rodziny uczyniłeś ważną cząstką swej posługi. Przypominałeś, że człowiek jest zdolny do miłości i potrzebuje miłości. W szczególny sposób powołanie do miłości wypełnia się w związku mężczyzny i kobiety. Głosiłeś, że Chrystus ustanowił małżeństwo sakramentem, znakiem i źródłem Bożej łaski. Przypominałeś naukę Chrystusa: „Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela”. Byłeś odważnym obrońcą życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Głosiłeś świętość rodziny, Domowego Kościoła. Przeciwstawiając się cywilizacji użycia i śmierci, uczyłeś o godności miłości małżeńskiej, która jest cielesna i duchowa zarazem, odrzucając antykoncepcję. Ukazywałeś młodym piękno czystości przedmałżeńskiej, która jest cząstką i warunkiem miłości.

Wyproś uzdrowienie dla małżeństw i rodzin. Szukaj naśladowców, którzy by z mocą powtarzali za Tobą: „Rodzino, bądź tym, czym jesteś”. Niech dzieci w trwałych rodzinach znajdą bezpieczne warunki wzrastania.

Otocz opieką samotne matki oraz dzieci, które są pozbawione miłości. Przypominaj rodzinom, by codziennie wspólnie się modliły. Niech rodziny będą „Bogiem silne”. Amen.

 

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

 

Litania do Jana Pawła II

Litania napisana 2005.04.16 przez Kard. Josepha Ratzingera na 3 dni przed Jego wyborem na Papieża jako Benedykta XVI 

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

 

Kyrie eleison. Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami!
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami!
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami!

Bogurodzico Dziewico, módl się za nami!.
Pielgrzymie Dobrej Nowiny, módl się za nami!.
Pielgrzymie niosący Prawdę, módl się za nami!.
Pielgrzymie dialogu, módl się za nami!.
Pasterzu intelektualistów, módl się za nami!.
Pasterzu dziennikarzy, módl się za nami!.
Pasterzu podróżników, módl się za nami!.
Pasterzu artystów, módl się za nami!.
Pasterzu sportowców, módl się za nami!.
Pasterzu pracujących i bezrobotnych, módl się za nami!.
Pasterzu Polaków, módl się za nami!.
Pasterzu całego świata, módl się za nami!.

Przyjacielu dzieci, módl się za nami!.
Wielki Przyjacielu młodzieży, módl się za nami!.
Wzorze oddania się Niepokalanej, módl się za nami!.
Wzorze pracowitości, módl się za nami!.
Wzorze pokory, módl się za nami!.
Pociecho cierpiących i nieuleczalnie chorych, módl się za nami!.
Pociecho niepełnosprawnych, módl się za nami!.
Pociecho porzuconych i osieroconych, módl się za nami!.
Pociecho umierających, módl się za nami!.

Kapłanie otwarty na człowieka, módl się za nami!.
Kapłanie serdeczny, szczery i radosny, módl się za nami!.
Orędowniku Miłosierdzia Bożego, módl się za nami!.
Orędowniku pokoju, módl się za nami!.
Orędowniku cywilizacji miłości, módl się za nami!.
Orędowniku sprawiedliwości społecznej, módl się za nami!.
Orędowniku nadziei, która przekracza śmierć, módl się za nami!.

Nauczycielu modlitwy, módl się za nami, módl się za nami!.
Nauczycielu patriotyzmu, módl się za nami!.
Nauczycielu ekumenizmu, módl się za nami!.
Obrońco życia od chwili poczęcia po naturalną śmierć, módl się za nami!.
Obrońco godności każdego człowieka, módl się za nami!.
Mocarzu wiary, nadziei i miłości, módl się za nami!.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

 

† W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Modlitwa, którą podarował młodemu Karolowi Jego Ojciec, i którą odmawiał codziennie aż do śmierci

Młody Karol Wojtyła w wieku 9 lat stracił matkę. Po jej śmierci został ministrantem. Jak sam wspominał nie był najgorliwszy w tej służbie. Gdy jego ojciec spostrzegł to, powiedział do syna: "Nie jesteś dobrym ministrantem. Nie modlisz się dosyć do Ducha Świętego. Powinieneś się modlić do Niego". Po tych słowach pokazał małemu Karolowi pewną modlitwę:

 

Duchu Święty, proszę Cię o dar mądrości do lepszego poznawania Ciebie i Twoich doskonałości Bożych,

o dar rozumu do lepszego zrozumienia ducha tajemnic wiary świętej,

o dar umiejętności, abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary,

o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady i u Ciebie ją zawsze znajdował,

o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie nie mogły mnie od Ciebie oderwać,

o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością,

o dar bojaźni Bożej, abym lękał się grzechu, który Ciebie, o Boże, obraża.

Amen.

Kod QR do tego wpisu

Ten link przenosi na górę strony

Czym jest edukacja katolicka?

Powołując się m.in. na św. Augustyna, słowo edukacja może pochodzić od dwóch łacińskich słów „ex” oznaczające „z lub poza” oraz „educere/educare” oznaczające „prowadzić/prowadzić naprzód, formować, kształtować”. Edukacja to więc tworzenie pewnej doskonałości jak i formowanie człowieka oraz wlewanie w niego właściwego wykształcenia i wychowania prowadzącego do tworzonej doskonałości. Edukacja to coś, co wzrasta, a odpowiednio formułowana tworzy człowieka doskonalszego moralnie i etycznie.

Termin „edukacja katolicka” to w szerokim znaczeniu dydaktyka i popularyzowanie wiedzy bazującej na Biblii, Katechizmie Kościoła Katolickiego, nauczaniu świętych czy doktorów Kościoła Świętego wyróżniających się wyjątkowością w krzewieniu teologii i duchowości oraz rozpowszechnianie wiedzy inspirowanej i wspieranej oraz aprobowanej, nie stojącej w sprzeczności z oficjalnym nauczaniem Kościoła Katolickiego.

Bez racjonalnego nauczania zasad katolickich wiara stopniowo się zniekształca i staje się rodzajem społecznej religii.

Profesor William Sweet z Uniwersytetu św. Tomasza z Fredericton, Canada w czasie I Międzynarodowego Kongresu „Edukacja katolicka: szansa i zagrożenia” w WSKSiM w Toruniu, który odbył się w dniach 2008.11.21-23 wymienił siedem zasad edukacji katolickiej:

1. Katolicka edukacja koncentruje się na osobie - jest edukacją osób i dla osoby.

2. Katolicka edukacja potrzebuje wspólnoty i dokonuje się we wspólnocie.

3. Celem edukacji jest poszukiwanie obiektywnego dobra i obiektywnej prawdy, co w edukacji katolickiej oznacza poszukiwanie Boga.

4. Edukacja zmierza do pełnego rozwoju wszystkich talentów ucznia, ze szczególnym uwzględnieniem cnót moralnych i intelektualnych i zachęca do ciągłego uczenia się.

5. Katolicki sposób poszukiwania i poznania prawdy związanej z Bogiem to przede wszystkim poznanie świata, w którym żyjemy, świata stworzonego przez Boga, całej rzeczywistości naturalnej i duchowej; a następnie poznanie siebie jako Bożego stworzenia zorientowanego na Boga.

6. Osiągnięcie tego celu wymaga wolności;

7. W edukacji katolickiej wzorem prawdziwym ludzkiego życia musi być Chrystus.

Edukacja katolicka to wzmacnianie nas przeciwko otaczającym nas błędom i wypaczeniom oraz sprzeciwianiu się im, jak i w sposób pozytywny dążeniu do prawdy oraz jej obronie przed atakami zła. Mamy być na miarę swoich możliwości oraz otrzymanych od Boga talentów, współczesnymi uczniami Pana Jezusa i Jego apostołami głoszącymi Słowo Boże, ponieważ tak nakazał Jezus Chrystus..

Mt 28,18 Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: ”Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi.

Mt 28,19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Mt 28,20 Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”.

Zbawiciel mówił swoim uczniom o doktrynie, którą wszyscy muszą przejąć, aby osiągnąć zbawienie, mówił o „Królestwie Niebieskim”, w którym wszyscy ludzie mogą odnaleźć swe szczęście i spełnienie.

Mt 10,05 Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: ”Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego!

Mt 10,06 Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela.

Mt 10,07 Idźcie i głoście: ”Bliskie już jest królestwo niebieskie”.

Mt 10,08 Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!

„Królestwo Niebieskie” o którym mówił Jezus oznacza dla nas miejsce, w którym panuje niebo oraz miejsce, w którym wypełniana jest wola naszego Niebieskiego Ojca. Ale oznacza również narzędzie, dzięki któremu możemy udać się do naszego wiecznego przeznaczenia, jakim jest Kościół przez który możemy otrzymać łaskę wiecznego zbawienia.

Jezus Chrystus uczy nas o Królestwie Niebieskim poprzez różnego rodzaju przypowieści odnoszące się m.in. do wychowania i wykształcenia kojarzonego ze współczesną edukacją katolicką. Jedną z takich przypowieści odnoszących się do edukacji katolickiej, jest następujący fragment Ewangelii św. Mateusza:

Mt 13,31 Inna przypowieść im przedłożył: ”Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli.

Mt 13,32 Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach”.

Drugą przypowieścią, w której Jezus mówi o Królestwie Niebieskim jest przypowieść o zaczynie chlebowym:

Mt 13,33 Powiedział im inna przypowieść: ”Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary maki, aż się wszystko zakwasiło”.

Mt 13,34 To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił.

Mt 13,35 Tak miało się spełnić słowo Proroka: Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.

W obu tych przypowieściach Jezus mówi o wyprowadzeniu ziarnka gorczycy oraz niewielkiej ilości zaczynu ze stanu niedoskonałości, małości, znikomości do stanu doskonałości, wielkości i użyteczności dla innych. Małe ziarenko jest swego rodzaju już drzewem a zaczyn pierwiastkiem chleba ale jednak czegoś im brakuje do wzrostu. Małemu nasionku, aby stać się właściwym potężnym drzewem, czy zaczynowi, aby stać się chlebem, pomimo, że już tkwi w nich pierwiastek życia, brakuje odpowiednich warunków do wegetacji, aby mogło obudzić się i wybuchnąć życiem, a mianowicie: gleby, wody czy słońca. Zaczyn jest symbolem tajemniczego działania łaski Bożej przeobrażającego człowieka poprzez formację duchową w dziecko Boże. Podobnie człowiek w łonie matki jest już żywą osobą ludzką ale brak mu pełnego rozwoju, aby stać się doskonałym, którym może stać się poprzez wszelkiego rodzaju edukację w tym edukację katolicką kształtującą rozwój duchowy człowieka. Edukacja katolicka ma na celu wewnętrzne przeobrażenie duszy w osiągnięciu przez nią duchowej dojrzałości, na przygotowaniu do życia wiecznego, które obiecał nam Chrystus. Pełny rozwój łaski Bożej, leczy i doskonali nasz duchowy wizerunek oraz podnosi ją do poziomu nadprzyrodzonego.

Człowiek nie przychodzi na świat od razu jako ktoś doskonały i wszechstronnie rozwinięty, ale nie tylko jako fizycznie słaba i bezbronna istota jak również jako nierozwinięta intelektualnie i emocjonalnie. Takiemu małemu człowiekowi brak jest wszelkich narzędzi do tego, aby móc samodzielnie żyć. Potrafimy tylko instynktownie wykonać kilka najprostszych czynności, głównie fizjologicznych. Małe dziecko uczy się wszystkiego od początku głównie od swoich rodziców. Uczy się jeść, pić, uśmiechać, chodzić, mówić i mówiąc ogólnie w ramach codziennej edukacji przystosowuje się do samodzielnego, egzystencjalnego, ziemskiego życia, jest procesem prowadzącym do pełnego rozwoju człowieka.

I to jest jedna strona edukacji młodego człowieka ale drugą znacznie wspanialszą jest edukacja naszej duszy, która jest rozumną i nieśmiertelną, posiadającą w sobie dane nam przez Stwórcę wszelkie doskonałości uskrzydlające ją do jej wiecznego przeznaczenia. Dusza ma dane przez Boga możliwości myślenia, dedukowania czy kochania ale to są tylko możliwości, które należy poprzez ciągłą, całożyciową edukację rozwijać. Człowiek potrzebuje pomocy innych ludzi, aby te wszystkie możliwości doskonalić, czyli potrzebna jest odpowiednia katolicka edukacja. W początkowym stadium rozwoju człowieka takimi duchowymi edukatorami podobnie jak przy rozwoju fizycznym są zazwyczaj rodzice, następnie obowiązki te są pogłębiane i uzupełniane głównie przez Kościół, który powinien towarzyszyć człowiekowi do końca naszych dni na tym świecie.

Ludzka natura jest nie tylko słabą i niedoskonałą fizycznie, ale z powodu grzechu pierworodnego jest skłonną do robienia rzeczy złych, grzesznych, dlatego potrzebuje pomocy innych ludzi, którzy by pomogli takiego człowieka odpowiednio wyedukować duchowo. Tak jak ziarnko gorczycy nie jest w stanie bez pomocy i opieki człowieka samo się pielęgnować, usuwać zagłuszające je chwasty, niszczące szkodniki, przycinać i nawozić, aby wzrastać, tak i człowiek będący naznaczonym grzechem pierworodnym musi liczyć na pomoc innych ludzi w poszukiwaniu doskonałości.

W Księdze Rodzaju, Bóg nakazuje nam ludziom, czynić sobie ziemię poddaną, tzn. tak mamy kształtować otaczający nas świat, aby nie był on rządzony tylko samymi naturalnymi czynnikami ale, abyśmy tworzyli naturę zrozumiałą i doprowadzali ją do harmonii z Bogiem.

Rdz 1,27 Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę.

Rdz 1,28 Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: ”Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi”.

Rdz 1,29 I rzekł Bóg: ”Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem.

Rdz 1,30 A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona”. I stało się tak.

Początkowy chaos w naturze został spowodowany przez grzech w duszy człowieka. Dlatego człowiek doskonaląc swój intelekt poprzez ciągłą edukację i poznając prawa rządzące naturą powinien dążyć do opanowania i harmonizowania tego chaosu, aby stał się miłym Bogu tym samym niosąc w sobie obraz samego Dawcy prawa naturalnego i stając się żywym obrazem Boga. Poznawanie natury i praw nią rządzonych i „czynienie sobie ziemi poddaną” to doskonalenie cnót jakie są miłe Bogu oraz dzieło łaski i akt kultu składany naszemu Stwórcy prowadzący nas na powrót do Domu Ojca. Człowiek nie może znaleźć sobie innej drogi do doskonałości jak tylko przez naszego Zbawiciela i doskonalenie naszych zdolności może się odbywać tylko przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Jezus w Ewangelii wg św. Jana tak mówił:

J 14,01 Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!

J 14,02 W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce.

J 14,03 A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem.

J 14,04 Znacie drogę, dokąd Ja idę”.

J 14,05 Odezwał się do Niego Tomasz: ”Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”

J 14,06 Odpowiedział mu Jezus: ”Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi

do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

J 14,07 Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście”.

Podsumowanie

W edukacji katolickiej chodzi o wypełnienie porządku naturalnego, porządkiem nadprzyrodzonym, nakreślenie celu jaką doskonałość chcemy osiągnąć i to właśnie tworzenie takiego typu kultury zbliża nas do Boga. Człowiek nie został stworzony tylko, aby panować nad naturą i dążyć do jej poznania i udoskonalania ale do zjednoczenia z Bogiem poprzez Jego łaskę. Edukacja katolicka jest formowaniem świętych, którzy po odejściu do Domu Ojca będą się radować życiem wiecznym w Niebiosach. Szczęścia wiecznego nie można znaleźć na tym łez padole, tylko w niebie, miejscu wiecznej szczęśliwości ale jest to uzależnione od nas samych, jak spożytkujemy czas dany nam na ziemi oraz czy wykorzystamy ustanowione przez Chrystusa a powierzone Kościołowi Katolickiemu nadprzyrodzone sakramenty, takie jak: chrzest, bierzmowanie, Eucharystia, pokuta, modlitwa, kontemplacja, wierność Ewangelii i doktrynie Kościoła Świętego. Edukacja katolicka nie jest zwykłym kształtowaniem człowieka, ale jest wychowaniem w Chrystusie do pełni, którą należy określić jako „sanctitas”, czyli wychowanie do świętości.

Jeżeli nawet na świecie będzie wzrastała liczebności katolików to niestety nie będzie to szło w parze ze wzrostem świadomości wyznawanej wiary i rozumieniem istoty chrześcijaństwa. Dlatego konieczny jest nieustanny rozwój edukacji katolickiej, która pomoże nie tylko przyprowadzać do Chrystusa nowych wyznawców, ale uczyni obecnych bardziej odpowiedzialnymi, dojrzałymi w wierze chrześcijanami.

Prawdziwy postęp ludzkości nie urzeczywistni się bez cywilizacji prawdy i dobra. Te wartości poznajemy dzięki edukacji, a upowszechniamy także za pomocą mediów. Dla katolików przyjęcie tego wyzwania to również odzyskanie należnego im miejsca w życiu publicznym, aby skuteczniej mogli bronić godności człowieka i należnych mu praw to cele edukacji, jakimi jest nie tylko pełnia człowieczeństwa, ale również świętość.

Św. Jan Paweł II: „Ewangelizacja świata nie powiedzie się, jeśli nie ogarnie świata nauki, kultury i środków przekazu”

Fałszywym jest wszelki naturalizm pedagogiczny, który w kształceniu młodzieży w jakikolwiek sposób wyklucza, albo ogranicza nadprzyrodzone chrześcijańskie wyrobienie; błędną też jest wszelka metoda wychowania, która się opiera w całości lub w części na zaprzeczeniu grzechu pierworodnego i łaski, albo zapomnieniu o nich, a stąd na samych tylko siłach ludzkich natury. Takimi w ogóle są te dzisiejsze systemy o przeróżnych nazwach, które powołują się na rzekomą autonomię i niczym nie ograniczoną wolność dziecka i które zmniejszają albo nawet usuwają powagę i działanie wychowawcy, przypisując dziecku wyłączny prymat inicjatywy w zakresie swojego wychowania i działanie niezależne od wszelkiego wyższego naturalnego i Bożego prawa

Święty Augustyn (354-430) tak zwraca się do Kościoła katolickiego w sprawie wychowania i chrześcijańskiego rozwoju wszystkich narodów:

„Kościele katolicki, najprawdziwsza Matko chrześcijan, słusznie wzywasz nie tylko do najczystszej i najświętszej czci samego Boga, którego posiadanie stanowi najszczęśliwsze życie; lecz także masz miłość i ukochanie bliźniego tak wielkie, że na różne choroby, jakimi z powodu grzechów dotknięte są dusze, masz wszelkie lekarstwo. Ty ćwiczysz i uczysz dziatwę po dziecięcemu, młodzieńców z siłą, starców ze spokojem, jak wymaga tego stopień rozwoju nie tylko ciała, lecz także i duszy każdego. Ty podajesz dzieci rodzicom w dobrowolną służbę, rodziców z łagodną władzą stawiasz ponad dziećmi. Ty wiążesz ze sobą braci silniejszym i ściślejszym od węzłów krwi religijnym związkiem… Ty łączysz obywateli z obywatelami, narody z narodami i w ogóle ludzi pamięcią pierwszych rodziców nie tylko w związku społecznym, lecz w pewnym nawet braterstwie. Uczysz królów troski o ludy, upominasz ludy, by były uległe królom. Usilnie pouczasz komu należy się cześć, komu miłość, komu uszanowanie, komu strach, komu pociecha, komu upomnienie, komu zachęta, komu karanie, komu nagana, komu kaźń, pokazując, że nie wszystkim należy się wszystko; wszystkim jednak miłość – nikomu krzywda”

Bibiografia:

Bp Romaniuk Kazimierz (przekład) (2013), Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu (Biblia Warszawsko-Praska), Sandomierz: Wydawnictwo Diecezjalne.

Katechizm Kościoła Katolickiego (1994), Kongregacja Nauki Wiary, Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Praca zbiorowa (2006) Biblia Tysiąclecia z komentarzami, Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Biblia Tysiąclecia (2002), Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Nowy Leksykon Biblijny (2011), Kielce: Wydawnictwo Jedność.

Pismo Święte Starego Testamentu (2006), Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Papież Pius XI (1929, 31 grudnia), Divini Illius Magistri - Encyklika o wychowaniu katolickim, Rzym.

Źródła internetowe:  www.vatican.va https://opoka.org.pl/ www.niedziela.pl, www.katolik.pl, www.brewiarz.pl https://www.piusx.org.pl/ www.liturgia.wiara.pl www.katolicki.net www.biblia.info.pl www.faustyna.pl www.kapucyni.pl www.jezuici.pl www.pijarzy.pl www.gosc.pl  

Kod QR do tego wpisu

 

Ten link przenosi na górę strony

Psalm 119 jako „Alfabet Modlitwy”

 „Biblia nie służy do nauki. Biblia służy do życia”. Lawrence O. Richards (1931-2016)

Wielką pomocą w codziennej modlitwie są poetyckie utwory religijne zwane psalmami (pieśni), które były wykonywane zazwyczaj przy akompaniamencie harfy, cytry, liry lub fletu. Natchnieni psalmiści dobierali słowa i obrazy, które miały potem nabrać znaczenia, jakiego się nawet nie domyślali. Dlatego psalmy powinny być cennym i stałym sposobem modlitwy chrześcijan.

W tym wpisie będę zajmował się wyłącznie Psalmem 119 ale więcej na tematy ogólne Psalmów można znaleźć w innych moich wpisach na tym Blogu pod adresami:

https://edukacjakatolicka.blogspot.com/2019/10/ksiega-psalmow-informacje-ogolne.html

https://edukacjakatolicka.blogspot.com/2019/09/psalmy-modlitwa-chrystusa-i-jego.html

https://edukacjakatolicka.blogspot.com/2019/10/ksiega-psalmow-porownanie-roznych.html

Psalm 119 mówi o wartości studiowania Słowa Bożego, to hymn uwielbienia Woli Bożej. Najważniejszą czynnością w życiu człowieka wierzącego jest wsłuchiwanie się w Słowo Boże i natchnienia Ducha Świętego. To w nim zawarta jest cała prawda i nasz los. Życie w Woli Bożej jest najwyższą łaską, jaką Bóg może ofiarować człowiekowi i dlatego najwyższą mądrością dla nas jest odkrywanie Woli Bożej i wcielanie Jej w życie.

Psalm 119 to dobre lekarstwo, to modlitewnik na wszelkie potrzeby i okoliczności. Przeczytanie kilku wersów rano i wieczorem działa jak najlepsze panaceum na nasze skołatane i pełne obaw serce. Ten psalm jest jak nasz domowy, Boski lekarz.

Chrystus poucza, że gdy przyjdzie czas prześladowań, to aby ratować swe życie, trzeba być gotowym, by w jednej chwili porzucić nawet dorobek całego swego życia, przestrzegając przed losem jaki spotkał żonę Lota, która nie posłuchała ostrzeżenia o czekającym ją niebezpieczeństwie. Zapowiada też dramatyczne rozłamy nawet między najbliższymi sobie ludźmi. Jedni wybiorą apostazję, aby jak najdłużej żyć bez żadnych hamulców moralnych i etycznych, ale ostatecznie pójść na zatracenie. Inni zostaną wierni Chrystusowi za cenę nawet śmierci męczeńskiej, ale zdobędą wieczność. Musimy uczyć się ostatecznych wyzwań: za kim pójdę? Czy za Chrystusem?, czy za szatanem? Pan Bóg zostawił człowiekowi wolną wolę wyboru swojej drogi życia, do niczego nas nie zmusza, tylko pokazuje nam co nas czeka na każdej z tych dróg, którą wybierzemy. Jeżeli chcemy osiągnąć życie wieczne to do czasów ostatecznych, których terminu nikt oprócz Boga nie zna, musimy się dobrze przygotować już dziś.

Dzielą się państwa, narody, całe grupy społeczne, dzieci oddzielają się od rodziców. Tak naprawdę niewiele pozostało do całkowitego rozbicia ludzkości. Ale wszystko się roztrzaska jak rozbite lustro, gdy przyjdzie Antychryst. Skoro więc tak niewiele pozostało do zniszczenia, może też i niewiele czasu pozostało? Kto wie, jakie wojny, kataklizmy natury, epidemie i inne zarazy jeszcze przed nami? Jedno jest pewne – skoro wielkie rzesze ludzi nie chcą słuchać Boga, to czeka ludzkość to, co zapowiedział jeden z największych proroków Starego Testamentu Izajasz (ok. 765-701 p.n.e.).

Iz 6,09 I rzekł [mi]: ”Idź i mów do tego ludu: Słuchajcie pilnie, lecz bez zrozumienia, patrzcie uważnie, lecz bez rozeznania!

Iz 6,10 Zatwardź serce tego ludu, znieczul jego uszy, zaślep jego oczy, iżby oczami nie widział ani uszami nie słyszał, i serce jego by nie pojęło, żeby się nie nawrócił i nie był uzdrowiony”.

Iz 6,11 Wtedy zapytałem: ”Jak długo, Panie?” On odrzekł: ”Aż runą miasta wyludnione i domy bez ludzi, a pola pozostaną pustkowiem.

Iz 6,12 Pan wyrzuci ludzi daleko, tak że zwiększy się pustynia wewnątrz kraju.

Iz 6,13 A jeśli jeszcze dziesiąta cześć [ludności] zostanie, to i ona powtórnie ulegnie zniszczeniu jak terebint lub dąb, z których pień tylko zostaje po zwaleniu. Reszta jego [będzie] świętym nasieniem”.

Również św. Łukasz Ewangelista poucza:

Łk 21,25 Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy.

Łk 21,26 Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte.

Łk 21,27 Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą.

Łk 21,28 A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie”.

Święty Paweł Apostoł w 1. Liście do Tesaloniczan tak mówił nam o drugim przyjściu Pana Jezusa:

1 Tes 5,01 Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach.

1 Tes 5,02 Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy.

1 Tes 5,03 Kiedy bowiem będą mówić: ”Pokój i bezpieczeństwo” - tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą.

1 Tes 5,04 Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej.

1 Tes 5,05 Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności.

1 Tes 5,06 Nie spijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi!

1 Tes 5,07 Ci, którzy śpią, w nocy śpią, a którzy się upijają, w nocy są pijani.

1 Tes 5,08 My zaś, którzy do dnia należymy, bądźmy trzeźwi, odziani w pancerz wiary i miłości oraz hełm nadziei zbawienia.

1 Tes 5,09 Ponieważ nie przeznaczył nas Bóg, abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągniecie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa,

1 Tes 5,10 który za nas umarł, abyśmy, czy żywi, czy umarli, razem z Nim żyli.

1 Tes 5,11 Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie.

W większości ludzie mają świadomość perspektywy przyjścia Końca Czasów, jednakże są pełni obaw na szczęśliwe dla nas zakończenie tego procesu. Nie wszyscy są świadomi Boskiej mocy i nie mają w sobie tyle wiary i optymizmu oraz chęci dzielenia się ze światem dobrą nowiną o zbawieniu człowieka, przygotowującą nas na powtórne przyjście Pana.

Wielu nie znał jeszcze Boga i to jest źródłem pewnej pasywności, marazmu, bezczynności i bezsilności. Święty Paweł Apostoł, przedstawiając nam Chrystusa, obdarował nas także nadzieją na szczęśliwe zakończenie ziemskiego życia. Jednak czas oczekiwania na ponowne Jego przyjście, który jest czasem nieznanym i nieoczekiwanym, nie może być czasem bezczynności i bezsilności. W oczekiwaniu na paruzję święty Paweł zaprasza nas do wybudzenia się ze swoich grzechów, do czuwania w wierze i zaufaniu wobec Boga, a także do aktywnej i angażującej miłości Boga i bliźniego. To jest najlepsza i jedyna droga przygotowywania się na ponowne przyjście Chrystusa.

Poniżej przedstawiam tekst Psalmu 119 jako monumentalnego alfabetu prawa i lampą kierującą krokami naszego życia do zbawienia.

Psalm 119 - Doskonałość Prawa Bożego

ALEF

Ps 119,01 Szczęśliwi, których droga nieskalana, którzy postępują według Prawa Pańskiego.

Ps 119,02 Szczęśliwi, którzy zachowują Jego upomnienia, całym sercem Go szukają,

Ps 119,03 którzy nie czynią nieprawości, lecz kroczą Jego drogami.

Ps 119,04 Ty na to dałeś swoje przykazania, by pilnie ich przestrzegano.

Ps 119,05 Oby moje drogi były niezawodne w przestrzeganiu Twych ustaw!

Ps 119,06 Wtedy nie doznam wstydu, gdy zważać będę na wszystkie Twe przykazania.

Ps 119,07 Chce Ci dziękować szczerym sercem, gdy nauczę się wyroków Twej sprawiedliwości.

Ps 119,08 Przestrzegać będę Twych ustaw: nie opuszczaj mnie nigdy!

BET

Ps 119,09 Jak młodzieniec zachowa ścieżkę swą w czystości? - Przestrzegając słów Twoich.

Ps 119,10 Z całego serca swego szukam Ciebie; nie daj mi zboczyć od Twoich przykazań!

Ps 119,11 W sercu swym przechowuję Twą mowę, by nie grzeszyć przeciw Tobie.

Ps 119,12 Błogosławiony jesteś, Panie, naucz mnie Twoich ustaw!

Ps 119,13 Opowiadam swoimi wargami wszystkie wyroki ust Twoich.

Ps 119,14 Cieszę się z drogi Twych upomnień jak z wszelkiego bogactwa.

Ps 119,15 Będę rozmyślał o Twych postanowieniach i ścieżki Twoje rozważał.

Ps 119,16 Będę się radował z Twych ustaw: słów Twoich nie zapomnę.

GIMEL

Ps 119,17 Czyń dobrze słudze swojemu, aby żył i przestrzegał słów Twoich.

Ps 119,18 Otwórz moje oczy, abym ujrzał dziwy Twojego Prawa.

Ps 119,19 Jestem gościem na ziemi, nie kryj przede mną Twych przykazań!

Ps 119,20 Dusza moja omdlewa tęskniąc wciąż do wyroków Twoich.

Ps 119,21 Zgromiłeś pyszałków; przeklęci odstępujący od Twych przykazań!

Ps 119,22 Oddal ode mnie hańbę i pogardę, bo zachowuje Twoje napomnienia.

Ps 119,23 Choć możni zasiadają zmawiając się przeciw mnie, Twój sługa rozmyśla o Twoich ustawach.

Ps 119,24 Bo Twoje napomnienia są moją rozkoszą, Twoje ustawy są moimi doradcami.

DALET

Ps 119,25 Przylgnęła do prochu moja dusza: Przywróć mi życie według Twego słowa!

Ps 119,26 Opowiedziałem Ci moje drogi i wysłuchałeś mnie: o Twoich ustawach mię poucz!

Ps 119,27 Pozwól mi zrozumieć drogę Twych postanowień, abym rozważał Twe cuda.

Ps 119,28 Moja dusza nie zaznaje spoczynku ze zgryzoty: podźwignij mię zgodnie z Twoim słowem!

Ps 119,29 Drogę kłamstwa odwracaj ode mnie, daj mi zaś łaskę Twojego Prawa!

Ps 119,30 Drogę wierności obrałem, pragnąc Twoich wyroków.

Ps 119,31 Lgnę do Twoich napomni en, nie daj mi okryć się wstydem!

Ps 119,32 Biegnę drogą Twoich przykazań, bo czynisz moje serce szerokim.

HE

Ps 119,33 Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw, bym strzegł ich aż do końca.

Ps 119,34 Pouczaj mnie, bym Prawa Twego przestrzegał, a zachowywał je całym sercem.

Ps 119,35 Prowadź mię ścieżką Twoich przykazań, bo ja się nimi raduję.

Ps 119,36 Nakłoń me serce do Twoich napomnień, a nie do zysku!

Ps 119,37 Odwróć me oczy, niech na marność nie patrzą; przez swoje słowo udziel mi życia!

Ps 119,38 Spełnij dla sługi Twego swoją obietnicę, daną bojącym się Ciebie.

Ps 119,39 Odwróć moja hańbę, która mnie trwoży, bo Twoje wyroki są pełne dobroci.

Ps 119,40 Oto pożądam Twoich postanowień: według Twej sprawiedliwości zapewnij mi życie!

WAW

Ps 119,41 Niech zstąpi na mnie, Panie, Twoja łaska, Twoje zbawienie, według Twojej obietnicy,

Ps 119,42 bym mógł dać odpowiedź tym, którzy mnie znieważają, bo polegam na Twoich słowach.

Ps 119,43 Nie odbieraj moim ustom słowa prawdy, bo ufam Twoim wyrokom,

Ps 119,44 a Prawa Twego zawsze strzec będę, na wieki, na zawsze.

Ps 119,45 Chce kroczyć drogą przestronną, bo szukam Twoich postanowień.

Ps 119,46 O Twych rozkazach chcę mówić w obecności królów, a nie doznam wstydu.

Ps 119,47 I będę się weselił z Twoich przykazań, które miłuję.

Ps 119,48 Wznoszę ręce moje ku Twym przykazaniom, które kocham, i rozważam Twoje ustawy.

SAJIN

Ps 119,49 Pomnij na słowo swoje do Twojego sługi, przez które mi dałeś nadzieję.

Ps 119,50 W moim ucisku to pociecha dla mnie, że Twoja mowa obdarza mnie życiem.

Ps 119,51 Ludzie zuchwali bardzo mi ubliżają, a ja nie odstępuję od Twojego Prawa.

Ps 119,52 Przypominając sobie Twe wyroki odwieczne, Panie, doznaje pociechy.

Ps 119,53 Gniew mnie ogarnia z powodu występnych, porzucających Twe Prawo.

Ps 119,54 Twoje ustawy stały się dla mnie pieśniami na miejscu mego pielgrzymowania.

Ps 119,55 Nocą pamiętam o Twoim imieniu, Panie, by zachowywać Twe Prawo.

Ps 119,56 Oto, co do mnie należy: zachowywać Twe postanowienia.

CHET

Ps 119,57 Moim działem jest Pan - mówię, by zachować Twoje słowa.

Ps 119,58 Z całego serca dbam o przychylność Twojego oblicza, zmiłuj się nade mną według swej obietnicy!

Ps 119,59 Rozważam moje drogi i zwracam stopy do Twoich napomnień.

Ps 119,60 Spieszyłem bez ociągania, by przestrzegać Twoich przykazań.

Ps 119,61 Oplotły mię więzy grzeszników: nie zapomniałem o Twoim Prawie.

Ps 119,62 Wstaję o północy, aby Cię wielbić za słuszne Twoje wyroki.

Ps 119,63 Jestem przyjacielem wszystkich, którzy się boja Ciebie, co strzegą Twych postanowień.

Ps 119,64 Twoja łaska, Panie, napełnia ziemię: naucz mnie Twoich ustaw!

TET

Ps 119,65 Wyświadczyłeś dobro swojemu słudze zgodnie z Twoim słowem, Panie!

Ps 119,66 Naucz mię zrozumienia i umiejętności, bo ufam Twoim przykazaniom.

Ps 119,67 Błądziłem, zanim przyszło utrapienie; teraz jednak strzegę Twej mowy.

Ps 119,68 Dobry jesteś i dobrze czynisz; naucz mię Twoich ustaw!

Ps 119,69 Zuchwali knują przeciw mnie podstępy, ja całym sercem strzegę Twych postanowień.

Ps 119,70 Otępiało ich serce opasłe, a ja znajduję rozkosz w Twoim Prawie.

Ps 119,71 Dobrze to dla mnie, że mnie poniżyłeś, bym się nauczył Twych ustaw.

Ps 119,72 Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze niż tysiące sztuk złota i srebra.

JOD

Ps 119,73 Twe ręce mnie uczyniły i ukształtowały: obdarz mnie rozumem, bym się nauczył Twoich przykazań.

Ps 119,74 Bojący się Ciebie widzą mnie i cieszą się, bo pokładam ufność w Twoim słowie.

Ps 119,75 Wiem, Panie, że sprawiedliwe są Twoje wyroki, że dotknąłeś mnie słusznie.

Ps 119,76 Niech Twoja łaska stanie mi się pociechą zgodnie z obietnicą, daną Twemu słudze.

Ps 119,77 Niech zaznam Twojej litości, abym żył, bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.

Ps 119,78 Niech zawstydzą się zuchwali, bo niesłusznie mnie dręczą, ja będę rozmyślał o Twoich przykazaniach.

Ps 119,79 Niech zwrócą się do mnie bojący się Ciebie i ci, którzy uznają Twoje napomnienia.

Ps 119,80 Niech serce moje stanie się nienaganne w Twych ustawach, abym nie doznał wstydu.

KAF

Ps 119,81 Ustaje moja dusza [dążąc] ku Twemu zbawieniu; pokładam ufność w Twoim słowie.

Ps 119,82 Ustają moje oczy [spoglądając] ku Twemu słowu: kiedyż mnie pocieszysz?

Ps 119,83 Bo chociaż jestem jak bukłak wśród dymu, nie zapomniałem Twych ustaw.

Ps 119,84 Ile dni słudze Twojemu zostaje? Kiedy wykonasz wyrok na prześladowcach?

Ps 119,85 Doły wykopali na mnie zuchwalcy, którzy nie postępują według Twego Prawa.

Ps 119,86 Wszystkie przykazania Twoje są wierne; gdy kłamstwem mnie prześladują - pomóż mi!

Ps 119,87 Niemalże pokonaliby mnie na ziemi; ja zaś nie porzuciłem Twoich postanowień.

Ps 119,88 Według swej łaski zapewnij mi życie, ja zaś chce przestrzegać napomnień ust Twoich.

LAMED

Ps 119,89 Słowo Twe, Panie, trwa na wieki, niezmienne jak niebiosa.

Ps 119,90 Wierność Twoja [trwa] z pokolenia na pokolenie; umocniłeś ziemię, i trwa.

Ps 119,91 Wszystko trwa do dziś według Twoich wyroków, bo wszystkie rzeczy Ci służą.

Ps 119,92 Gdyby Twoje Prawo nie było moją rozkoszą, byłbym juz zginął w mej nędzy.

Ps 119,93 Nie zapomnę na wieki Twoich postanowień, bo przez nie dałeś mi życie.

Ps 119,94 Należę do Ciebie - wybaw mię, bo badam Twe postanowienia.

Ps 119,95 Czyhają na mnie grzesznicy, żeby mnie zgubić; ja przestrzegam Twoich napomnień.

Ps 119,96 Zobaczyłem, że wszelka doskonałość ma granice: Twoje przykazanie sięga bardzo daleko

MEM

Ps 119,97 Jakże miłuje Prawo Twoje: przez cały dzień nad nim rozmyślam.

Ps 119,98 Twoje przykazanie uczyniło mnie mędrszym od moich wrogów, bo jest ono moim na wieki.

Ps 119,99 Jestem roztropniejszy od wszystkich, którzy mnie uczą, bo rozmyślam o Twoich napomnieniach.

Ps 119,100 Jestem roztropniejszy od starców, bo zachowuję Twoje postanowienia.

Ps 119,101 Powstrzymuję nogi od wszelkiej złej ścieżki, aby słów Twoich przestrzegać.

Ps 119,102 Nie odstępuję od Twoich wyroków, albowiem Ty mnie pouczasz.

Ps 119,103 Jak słodka jest dla mego podniebienia Twoja mowa: ponad miód dla ust moich.

Ps 119,104 Z Twoich przykazań czerpię roztropność, dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.

NUN

Ps 119,105 Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce.

Ps 119,106 Przysiągłem i postanawiam przestrzegać Twoich sprawiedliwych wyroków.

Ps 119,107 Panie, jestem bardzo udręczony, zachowaj mnie przy życiu według Twego słowa.

Ps 119,108 Przyjmij, o Panie, ofiary ust moich i naucz mię Twoich wyroków.

Ps 119,109 Moje życie jest w ciągłym niebezpieczeństwie, lecz Prawa Twego nie zapominam.

Ps 119,110 Występni zastawili na mnie sidła, lecz nie zboczyłem od Twoich postanowień.

Ps 119,111 Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, bo są radością mojego serca.

Ps 119,112 Serce swoje nakłaniam, by wypełniać Twoje ustawy na wieki, na zawsze.

SAMECH

Ps 119,113 Nienawidzę ludzi chwiejnych, a Prawo Twoje miłuję.

Ps 119,114 Ty jesteś obrońcą moim i moją tarcza: pokładam ufność w Twoim słowie.

Ps 119,115 Odstąpcie ode mnie, złoczyńcy, strzec będę przykazań Boga mojego.

Ps 119,116 Podtrzymaj mnie według swojej obietnicy, bym żył; nie zawiedź mojej nadziei!

Ps 119,117 Wzmocnij mnie, abym doznał ratunku i cieszył się zawsze z Twych ustaw.

Ps 119,118 Odrzucasz wszystkich, co odstępują od Twoich ustaw, bo zamiary ich są kłamliwe.

Ps 119,119 Jak żużle oceniasz wszystkich występnych w kraju, dlatego miłuje Twoje napomnienia.

Ps 119,120 Drży moje ciało z bojaźni przed Tobą i lękam się Twoich wyroków.

AJIN

Ps 119,121 Wykonuję prawo i sprawiedliwość: nie wydawaj mię moim ciemięzcom!

Ps 119,122 Chroń swego sługę dla [jego] dobra, aby nie uciskali mię zuchwalcy.

Ps 119,123 Moje oczy ustają wypatrując Twojej pomocy i sprawiedliwej Twej mowy.

Ps 119,124 Postąp ze sługą swoim według swej łaskawości i naucz mnie Twoich ustaw!

Ps 119,125 Jestem Twoim sługą, daj mi zrozumienie, bym poznał Twoje napomnienia.

Ps 119,126 Dla Pana czas już jest działać: pogwałcili Twoje Prawo.

Ps 119,127 Przeto miłuje Twoje przykazania bardziej niż złoto, niż złoto najczystsze.

Ps 119,128 Dlatego kieruję się wszystkimi Twoimi postanowieniami i nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.

PE

Ps 119,129 Twoje napomnienia są przedziwne, dlatego przestrzega ich moja dusza.

Ps 119,130 Przystępność Twoich słów oświeca i naucza niedoświadczonych.

Ps 119,131 Otwieram swe usta i chłonę powietrze, bo pragnę Twoich przykazań.

Ps 119,132 Zwróć się do mnie i zmiłuj się nade mną, tak jak postępujesz z tymi, co imię Twe miłują.

Ps 119,133 Moje kroki umocnij Twoją mową, niech nie panuje we mnie żadna niegodziwość!

Ps 119,134 Wyzwól mię z ludzkiego ucisku, a będę strzegł Twych postanowień.

Ps 119,135 Okaz światło Twojego oblicza Twemu słudze i naucz mię Twoich ustaw!

Ps 119,136 Strumienie łez płyną z mych oczu, bo nie zachowano Twojego Prawa.

SADE

Ps 119,137 O Panie, jesteś sprawiedliwy i wyrok Twój jest słuszny.

Ps 119,138 Swoje postanowienia dałeś sprawiedliwie i z pełną wiernością.

Ps 119,139 Gorliwość mię pożera, bo moi przeciwnicy zapominają o Twoich słowach.

Ps 119,140 W ogniu wypróbowana jest Twoja mowa i sługa Twój ją miłuje.

Ps 119,141 Ja jestem mały i wzgardzony: nie zapominam o Twych postanowieniach.

Ps 119,142 Twa sprawiedliwość to wieczna sprawiedliwość, a Prawo Twoje jest prawdą.

Ps 119,143 Spadły na mnie strapienia i ucisk, rozkoszą moja są Twoje przykazania.

Ps 119,144 Sprawiedliwość Twoich napomnień trwa na wieki: daj mi zrozumienie, abym żył.

KOF

Ps 119,145 Z całego serca wołam: wysłuchaj mię, Panie, chcę zachować Twoje ustawy.

Ps 119,146 Wołam do Ciebie - wybaw mię, a będę strzegł Twych napomnień.

Ps 119,147 Przychodzę o świcie i błagam; pokładam ufność w Twoich słowach.

Ps 119,148 Moje oczy się budzą przed nocnymi strażami, aby rozważać Twą mowę.

Ps 119,149 Usłysz mój głos, o Panie, w swojej łaskawości i daj mi życie zgodne z Twym wyrokiem.

Ps 119,150 Zbliżają się niegodziwi moi prześladowcy: dalecy oni od Prawa Twojego.

Ps 119,151 Jesteś blisko, o Panie, i wszystkie Twoje przykazania są prawdą.

Ps 119,152 Od dawna wiem z Twoich upomnień, że ustaliłeś je na wieki.

RESCH

Ps 119,153 Wejrzyj na moją nędzę i wyzwól mnie, bo nie zapomniałem Twojego Prawa.

Ps 119,154 Broń mojej sprawy i wybaw mię; według Twej mowy obdarz mię życiem!

Ps 119,155 Zbawienie jest daleko od wystepnych, bo nie dbają o Twoje ustawy.

Ps 119,156 Liczne są Twe zmiłowania, o Panie, obdarz mnie życiem według Twych wyroków!

Ps 119,157 Wielu mię prześladuje i trapi: nie uchylam się od Twoich upomnień.

Ps 119,158 Widzę odstępców i wstręt mnie ogarnia, bo mowy Twojej nie strzegą.

Ps 119,159 Patrz, miłuję Twoje postanowienia; Panie, w Twojej łaskawości obdarz mnie życiem!

Ps 119,160 Podstawą Twego słowa jest prawda, i wieczny jest każdy Twój sprawiedliwy wyrok.

SCHIN

Ps 119,161 Możni prześladują mnie bez powodu, moje zaś serce odczuwa lęk przed Twoimi słowami.

Ps 119,162 Raduję się z mów Twoich jak ten, co zdobył wielki łup.

Ps 119,163 Nienawidzę i wstręt czuję do kłamstwa, a Prawo Twoje miłuję.

Ps 119,164 Siedemkroć na dzień wysławiam Ciebie z powodu sprawiedliwych Twych wyroków.

Ps 119,165 Obfity pokój dla miłujących Twe Prawo, nie spotka [ich] żadne potknięcie.

Ps 119,166 Czekam, o Panie, Twojej pomocy i wypełniam Twoje przykazania.

Ps 119,167 Moja dusza strzeże Twych napomnień i bardzo je miłuje.

Ps 119,168 Przestrzegam Twoich postanowień i napomnień, bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.

TAW

Ps 119,169 Niech wołanie moje dojdzie do Ciebie, o Panie; przez swoje słowo daj mi zrozumienie!

Ps 119,170 Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa, wyzwól mię zgodnie z Twym słowem!

Ps 119,171 Niechaj moje wargi zabrzmią hymnem, bo nauczasz mię swoich ustaw!

Ps 119,172 Niechaj mój język opiewa Twą mowę, bo wszystkie Twoje przykazania są sprawiedliwe.

Ps 119,173 Twoja ręka niech mi będzie pomocą, bo wybrałem Twoje postanowienia.

Ps 119,174 Pragnę Twojej pomocy, o Panie, a prawo Twoje jest moją rozkoszą.

Ps 119,175 Niech żyje moja dusza i niech chwali Ciebie, niech mnie wspierają Twoje wyroki!

Ps 119,176 Błądzę jak owca, która zginęła; szukaj swego sługi, bo nie zapominam o Twoich nakazach.

Psalm ten nazywany jest „Alfabetem Modlitwy”, ponieważ dialog z Bogiem jest wielokrotnie wspominany w psalmie, dzięki czemu człowiek odkrywa cechy Boga, Jego tajniki, Jego atrybuty zbawcze takie jak: wierność, sprawiedliwość czy ofiarowane zbawienie. Psalm uczy nas, że sztuką modlitwy jako Słowa Bożego, jest medytacja. W każdym rozmyślaniu to sam Bóg nas poucza, wzbudzając między nami a Nim głęboką zażyłość, ale po uprzednim usunięciu koszmaru zła, które nas atakuje i upokarza. Jest to prawdziwa pedagogia również w chwilach pełnych mroku, prowadząca do odkrycia przymiotów, które wierny zawsze powinien posiadać, przewodnika, który będzie wyznaczał nam kierunek w burzliwej drodze egzystencji, światła, które powinno nas oświecać, wierności, która powinna nas podtrzymywać, łaski ciągłego rozumienia słowa, które powinno przeradzać się w czyn. I wreszcie wraz ze wspólnotą sprawiedliwych zdobywa się radość życia w zachowaniu Prawa i w całkowitej ufności w Bogu.

Psalm 119 jest wielką pieśnią ku czci Słowa Bożego, pieśnią towarzyszącą nam wiernym na drodze życia. Jest to pieśń przymierza, które jest nie tylko zewnętrzne i wybitnie kultyczne, ale, które też przenika do serca i ducha człowieka, o której tak pisał w swojej księdze prorok Jeremiasz (650/645-587/584 p.n.e.):

Jr 31,31 Oto nadchodzą dni - wyrocznia Pana - kiedy zawrę z domem Izraela ”i z domem judzkim” nowe przymierze.

Jr 31,32 Nie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, mimo że byłem ich Władcą - wyrocznia Pana.

Jr 31,33 Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach - wyrocznia Pana: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi narodem.

Jr 31,34 I nie będą się musieli wzajemnie pouczać jeden mówiąc do drugiego: ”Poznajcie Pana!” Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie - wyrocznia Pana, ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę juz wspominał”.

Elementem strukturalnym Psalmu 119 jest kolejność alfabetyczna, według której podzielone są strofy złożone z ośmiu dwuwierszy, do tego dołącza się stałe rozmieszczenie ośmiu wyrazów z leksyki słowa Bożego w każdym z dwuwierszy, za wyjątkiem wiersza 122. Są to wyrazy: prawo, nauka, przykazanie, ustawa, polecenie, wyrok, słowo i obietnica. Psalm 119 składa się z 22 ośmiowierszy (kolejne litery, zgodnie z alfabetem hebrajskim), składających się łącznie z 176 wersetów (tekst numerowany), 352 stychów (wierszy) i 1064 słów.

Bibliografia

Bp Romaniuk Kazimierz (przekład) (2013), Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu (Biblia Warszawsko-Praska), Sandomierz: Wydawnictwo Diecezjalne.

Kard. Ravasi Gianfranco (2007), Psalmy, t. 1-5, Kraków: Wydawnictwo Salwator.

Katechizm Kościoła Katolickiego (1994), Kongregacja Nauki Wiary, Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Praca zbiorowa (2006) Biblia Tysiąclecia z komentarzami, Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Biblia Tysiąclecia (2002), Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Nowy Leksykon Biblijny (2011), Kielce: Wydawnictwo Jedność.

Pismo Święte Starego Testamentu (2006), Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Psałterz (2011), Warszawa: Oficyna Wydawnicza Vocatio.

Psałterz Grecki (2017), Kraków: Wydawnictwo M.

Psałterz z komentarzami Jana Pawła II (2014), Kraków: Wydawnictwo M.

Źródła internetowe:  www.vatican.va https://opoka.org.pl/ www.niedziela.pl, www.katolik.pl, www.brewiarz.pl www.liturgia.wiara.pl www.katolicki.net www.biblia.info.pl www.faustyna.pl www.kapucyni.pl www.jezuici.pl www.pijarzy.pl www.gosc.pl  

Kod QR do tego wpisu

Ten link przenosi na górę strony